Nedenler

Nedenler

Beyin enfarktüsünün çeşitli nedenleri vardır. En yaygın olarak şahdamarların (boyundaki ana atardamarlar) birinde oluşan bir kan pıhtısı, beyne kan akışını engeller. Pıhti, genellikle atardamarın damar sertliği nedeniyle hasar görmüş kısmında oluşur. Bazen de boyun atardamarlarında oluşan bir kan pıhtısı, kurtulup kan dolaşımıyla beyne gider ve burada enfarktüse neden olur. Benzeri tıkanıklıklar, beynin belirli bölgelerine kan götüren boyun ya da omur atardamarlarının herhangi bir kolunda da meydana gelebilir. Nadiren de hasar gören bir atardamardaki iç kanama, inmeye neden olabilir.

Bu durum, damar sertliğinden etkilenen bir atardamarda ya da doğuştan zayıf duvarlı damarlarda küçük genişlemeler sonucu oluşabilir; her ikisinde de damar koparak kanamaya başlar. Beyni çevreleyen dokunun içine doğru kanama, dokuya hasar verir ve inmeye yol açar. Beyin atardamarlarının bir tromboz (kan pihtısı) tarafından tıkanmasi, inmenin yaygın nedenlerinden biridir. Pıhti, yüksek tansiyon ya da atardamar bozuklukları nedeniyle beyin atardamarlarında oluşmuş olabilir; bazen vücudun başka bir bölgesinde oluşan pıhtı, kan dolaşımını tıkamadan önce beyin atardamarlarına kadar ulaşabilir.

Damar sertliğinde bir atardamarın duvarında oluşan yağ ve kalsiyum birikintileri, damarı gittikçe daraltarak bir organ ya da dokuya kan akışının kesilmesine neden olur. Inmenin başlıca nedenlerinden biri olan bu durum; sigara içen, beslenme sistemlerinde yağlı yiyeceklere fazlasıyla yer veren, normal kilosunun üstünde, ailesinde inme ya da kalp hastalığı bulunan ve yüksek tansiyondan şikayetçi kişilerde daha yaygındır. Beynin alt kısmında doğuştan zayıf duvarlı atardamarlarda küçük anevrizmalar (genişlemeler) meydana gelebilir. Atardamarın duvarındaki bu zayıf bölgeler, patlayarak beyin kanaması ve inmeye yol açabilir.

Bu tür anevrizmaların oluşması, kalıtsal olabilir; bu tür anevrizmaları olan kişilerde inme daha erken bir yaşta görülebilir. İnme belirtileri, etkilenen beyin bölgesine göre değişiklik gösterir. Yaygın belirtiler; vücudun bir bölgesinde hareket yeteneğinin kaybı (felç), zayıflık, azalan duyarlılık, uyuşma, eşgüdüm eksikliği, görme sorunları ve konuşma güçlüğüdür. Belirtiler, birden ortaya çıkabileceği gibi şiddeti sürekli artarak, belirli bir süre içinde görülebilir. Kanama söz konusu olduğunda ani ve şiddetli bir baş ağrısıyla parlak ışığa duyarlılık da görülür. Beyin enfarktüsü, beyin dokusunun ölmesidir.

Bu durum, beynin dokularıni canlı tutmak ve işlevlerini yerine getirmek için gereksinim duyduğu oksijenden yoksun kalması sonucu ortaya çıkar. Örneğin, kalp durmasında olduğu gibi kanda yetersiz miktarda oksijen bulunması, bütün beyin dokusunun etkilenmesine neden olabilir. Bu resimde olduğu gibi belirli bir bölge etkilendiğindeyse, enfarktüse genellikle bir beyin atardamarının hasar görmesi sonucu; beynin o bölgesine kan gönderilememesi neden olur inme, genellikle atardamarların hasar görmesine bağlı olarak dokuların ölmesi sonucu, beyin işlevlerini kaybettiği zaman kullanılan bir terimdir. Sanayileşmiş ülkelerde en önemli ölüm nedenlerinden biri olan inme, özellikle yaşlıları etkiler.

Inme, genellikle tedavi edilemez; ancak önleyici önlemler alınabilir; bazı kişilerde inme sonrası rehabilitasyon, vücudun daha önceki işlevlerinden büyük bir kısmının yeniden kazanılmasını sağlayabilir Yarı inme (hemipleji) Bir inme, beyin kabuğunun motor bölümüne zarar verdiğinde sonuç genellikle vücudun yarısının felç olmasıdır (yarı felç ya da hemipleji). Sinir geçitlerinin beyinle omurilikteki düzenleri nedeniyle, beynin hasar gören kısmının karşı tarafındaki kol ve bacaklar etkilenir (örneğin, beynin sol kısmı hasar gördüğünde, vücudun sağ kısmı felç olur).

Beyin sapında meydana gelen bir inme, koma ya da ölümle sonuçlanabilir; çünkü vücudun solunum ve kan basıncı gibi temel işlevlerini düzenleyen yaşamsal merkezler burada yer almaktadır. Bazen, bir atardamardan sızan kan, beyin dokusunun içine yayılabilir (beyin kanaması). Bu kanamanın yarattığı basınç, beyni çevreleyen dokuyu yok ederek inmeye neden olur. Kanama, genellikle atardamarın damar sertliğinden hasar görmüş kısmında oluşur. Hasar gören atardamar, zayıflayıp dışa doğru balon yaparak, bir anevrizma oluşturur; Bu anevrizma patlayabilir. Anevrizmanın patlama riski, yüksek tansiyon (hipertansiyon) hastası kişilerde daha yüksektir.

İnmeden önce genellikle “küçük inme” olarak da adlandırılan geçici istemik atak (TİA) görülür; TIA'da kanın beyne gitmeyişi çok kısa süreli olduğu için kalıcı hasar meydana gelmez. TIA'nın belirtileri, inmeyle aynıdır, ancak geçicidir; kişi, TIA'dan sonra genellikle 24 saat içinde tamamen iyileşir. Kriz, gelecekte meydana gelebilecek bir inme olasılığı konusunda uyarıda bulunur.