Kalsiyum

KALSİYUM

Florlama Diş macunlarındaki ve sudaki flor, diş minesinin sertleşmesini sağlar.

Kalsiyum, kemiklerde ve dişlerde bulunur, onların sert ve güçlü olmalarını sağlar. Ayrıca daha az miktarda da olsa kanda ve hücrelerde de bulunur. Kalp atışlarının düzenlenmesi, sinir uyarılarının iletimi, kasların kasılması ve kanın pıhtılaşması gibi önemli işlevleri yerine getirir. Kalsiyum, sütte ve peynir, yoğurt gibi süt ürünlerinde, brokoli gibi lifli yeşil sebzelerde ve somon, sardalye gibi balıklarda bulunur. Kalsiyumun bağırsaklar tarafından emilimi, vücutta yeterli miktarda D vitamini olmasına bağlıdır. Kalsiyumun kandan emilimi ve kemiklere alınmasını, paratiroid bezi salgıladığı paratiroid hormonu ile troid bezinin salgıladığı kalsitonin düzenler.

Kandaki kalsiyum düzeyinin düşüklüğü (hipokalsemi), genellikle paratiroid hormonu ya da D vitamini eksikliğinden (raşitizm) kaynaklanır. Hipokalsemi, kaslarda kasılmalara (tetani) ve kramplara, ellerde ve ayaklarda uyuşma ve karıncalanmaya, krizlere ve kalp atışlarında düzensizliğe yol açar. Uzun sürede ise kemiklerde incelmeye (osteoporoz) ya da yumuşamaya (osteomalasiya) neden olur. Tedavisi, kalsiyum ve D vitamini takviyesidir. Kandaki kalsiyum düzeyinin yükselmesi ise (hiperkalsemi), paratiroid hormonunun fazla salgılanmasından (hiperparatiroidi), D vitamininin fazla alınmasından ya da böbreklerin kalsiyum salgılamasındaki bir bozukluktan kaynaklanabilir.

Hiperkalseminin belirtileri, uyuşukluk (letarji), sayıklama ve krizlerdir. Hiperkalsemi, zaman içinde, vücuttaki yumuşak dokularda kalsiyum birikmesine, böbrek taşlarına ve kan damarlarında sertleşmeye yol açabilir. Tedavisi, altta yatan nedenin ortadan kaldırılmasıyla gerçekleştirilir.