Hipoparatiroidi

HİPOPARATİROİDİ

Hipoparatiroidi, nadir görülen kandaki kalsiyum konsantrasyonunu denetleyen paratiroidi hormonu üretiminin, paratiroidin çalışmasındaki bozukluk ya da bezlerin olmaması nedeniyle ya düşük olması ya da hiç olmamasıdır. Doğuştan gelen bir durum olabilir ya da daha seyrek olarak (paratiroid bezlerinin bir cerrahi müdahale sırasında zarar görmesi veya alınması sonucu) sonradan gelişebilir. Hipoparatiroidi, kandaki kalsiyum düzeylerinin aşırı derecede düşük olmasına neden olur (hipokalsemi); bu durum, ağrılı kas spazmları ve seğirmeyle tanımlanan bir sinir hastalığını (tetani) tetikleyebilir.

Hipoparatroidiyle doğan kişilerde cilt kuruluğu, saç kaybı ve mayalı gıdalara karşı duyarlılık görülebilir. Çocuklarda hipoparatiroidi, tedavi edilmezse fiziksel ve zihinsel gelişimin bozulmasına neden olabilir. Hastalık, bütün bir yaşam boyunca kalsiyum ve D vitamini alınarak tedavi edilebilir. Sırt, insan bedeninin boynun altından başlayıp kalçaların hemen üstünde sona eren ve omurganın alt ucuna kadar uzanan kısmıdır. Omur adı verilen omurga kemikleri, omur sütununu oluşturmak için birbirlerine disklerle (omurlar-arası diskler) ve eklemlerle (düz yüzey eklemleri) bağlanır; omurilik, omurların oluşturduğu bir kanaldan geçer. O.

Esnek bir yapıya sahip olan omurlar arası diskler, omurları birbirinden ayırır ve onları yastık gibi destekler. Diskler, ağırlık taşımayı ve omurga hareket ederken omurların yüzeylerini yastık gibi desteklemeyi amaçlar. Omur sütunu, omurilikle omurga sinirlerini korur; bedenle başın ağırlığının yanı sıra göğüs kafesini de destekler. Bedenin hareketleriyle duruşunda büyük bir rol oynar; gövde, kollar ve bacakların kasları içinse birleşme noktası oluşturur. Baştan aşağıya doğru 24 omur vardır: bunlardan 7’si boyun (C), 12’si göğüs (T) ve 5’i de bel (L) omurudur.

Daha sonraki 5 omur birleşerek sağrı kemiğini (sacrum) oluşturur; sonraki dört omursa, en küçük omurlardır ve birbirleriyle kaynaşarak kuyruksokumu kemiğini (coccyx) meydana getirir. Omurların normal sayısı 33'tür; ancak bu sayı, bir fazla (genellikle erkeklerde) ya da bir eksik (genellikle kadınlarda) olabilir. En geniş omurlar, beden ağırlığının büyük bir kısmını taşıyan bel bölgesindeki omur kemikleridir. Bedenin üst kısmının bütün ağırlığını taşıyan beşinci bel omuru (L5), bu ağırlığı sağrı kemiğine iletir. Kemiklerin genişleyip sertliğini kaybetmesine yol açan Paget hastalığı, omurganın zayıflamasına ve biçiminin bozulmasına neden olabilir.

Bu durumda boy kısalır ve omurgadaki biçim bozulması, sinirlerin sıkışmasına yol açar; sinirlerin sıkışması ağrıya ya da felce neden olabilir. Beyin sapına (beyin ile omurilik arasındaki bölüm) kan taşıyan atardamarlar, boyun omurlarından yukarı doğru çıkar. Atardamar duvarlarının sertleşip kalınlaşması (damar sertliği) sonucu bu damarlardaki kan akışı azaldığında başın bir yana çevrilmesi, baş dönmesi duygusuna neden olabilir. Alt gövdeyle bacak ameliyatları ya da doğum ve sezeryan sırasında anestezi, bazen doğrudan omurga sütunundaki beynin ya da omuriliğin en dış zarı ile kafatası ya da omur kemiği arasında kalan boşluğa uygulanabilir.

İleri düzeyde eğrilik ya da kamburlaşma (kifoz) sonucu omurganın biçimi bozulabilir; omurga, içe doğru çökebilir ya da öne doğru eğrilebilir (lordoz); bir yana doğru eğrilebilir (skolyoz); ya da hem kamburlaşıp hem de eğrilebilir (kifoskolyoz). Yaralanma ya da kas zayıflığı, alışkanlık haline getirilmiş bozuk duruş, doğuştan biçim bozuklukları veya eklem sertliği (ankilozan spondilitis) gibi kalıtsal hastalıklar omurga anormalliklerine yol açabilir. Eklem sertliği hastalığı, bağdokularını etkileyerek omurgayla kalçalar, omuzlar ve dizler gibi geniş eklemlerde iltihaplanmaya neden olur; ağrı, sertlik ve kamburlaşma eğilimi görülür.

Birçok sırt ağrısı türü, cerrahi müdahaleye gerek kalmadan düzeltilebilir. Bozuk duruşu engellemek için güçlü kas ve karın kasları geliştirilerek iyileşme sağlanabilir. Şiddetli hareketler (trafik kazalarıyla spor karşılaşmalarındaki çarpışmalarda olduğu gibi), çok ağır yük kaldırma, ya da duruş bozukluğu disklere zarar verebilir. Ezilme ya da biçim bozukluğu sonucu disklerden biri ya da birkaçı yerinden çıkarak disk kayması olarak bilinen klasik duruma yol açabilir. Bu durum, sırt ağrısına neden olur ve genellikle dördüncü ya da beşinci bel omurunda meydana gelir (L4 ya da L5).

Diskler, zamanla su içeriklerini kaybettikleri ve daha az esnek hale geldikleri için bu tür yaralanmalar, ileri yaşlarda daha sık görülür. Ayrıca, disklerin incelmesi, yaşlılıkta görülen boy kisalmasının temel nedenidir. Zarar gören diskler, siyatik sinirini oluşturan omurga sinirlerini etkileyerek uyluğun arka kısmına ve bacağa doğru inen ağrıya (siyatik) neden olur. Bir korunma mekanizması olan kas spazmı da (bir kas grubunun istem dışı kasılması) görülebilir. Kasılan kaslar, daha fazla zararı engellemek için bir bütün olarak hareket eder; kas spazmı, ağrı, normal hareketlerin bozulmasına ve eğri duruşa neden olur.

Başın ileri geri sarsılması sonucu meydana gelen yaralanma, boyun omurlarına zarar verebilir. Bu durum, genellikle araba kazaları ya da başın şiddetle arkaya ve ileriye normalden daha fazla hareket ettiği temas sporlarında meydana gelir. Bu hareket, omurların kirılmasına ya da daha sıklıkla omurları birbirine bağlayan liflerin zarar görmesine neden olabilir. Yerinden çıkan omurlar, omuriliğe zarar verebilir. Baş üstü düşme veya kafa kafaya çarpışma gibi spor yaralanmaları, omurların kırılmasına ya da disklerin kopmasına neden olabilir. Kırılan omurlar, omuriliğe zarar vererek felce ya da ölüme yol açabilir.

Kopan disklerse, yukarıdaki ve aşağıdaki omurların arasından çıkıp omurga sinirlerini sıkıştırarak ağrıya neden olur. Atlas üst yaysı bağlantı bölümü (C1) Omurlar arası. Eksen çıkıntısı (C2) (yedinci boyun omuru (C7) çıkıntısi) (L1) çapraz Zorlanmalar ve burkulmalar, omurganın aşırı döndürülmesi ya da çekilmesi sonucu kaslarda meydana gelen daha önemsiz yaralanmalar olarak tanımlanabilir. Uygun ısınma ve gerinme hareketleri, sırtın zorlanmasinı engellemekte yardımcı olabilir Omurilik yaralanmaları, şoka ve yaralanmanın meydana geldiği bölgenin altında felce neden olabilir. Yaralanmanın omurganın Trapezius orta lifleri. (yamuksu orta lifler) (yamuksu alt lifler) En geniş sırt kası