Kafatası

Başın beyni koruyan kemik iskeleti; özel duyu organlarını bulundurur (gözler, kulaklar, dil ve burun); yüz, saçlı deri ve boyun kasları için yapışma yeridir; solunum ve sindirim sisteminin bir kısmını teşkil eder. Kafatası kemiklerinin tümü, mandibula (alt cene) dışında sabit eklemlerle birbirlerine sabitlenmişlerdir, kafatası kemikleri 18 aya kadar kaynaşmazlar (bkz. fontanel). Kranyal boşluk ta beyin bulunmaktadır; diğer kafatası yapıları arasında burun ve göz orbitleri bulunmaktadır. Özellikle burun bölgesi olmak üzere kafatası kemiklerinin bircoğunda sinüsler (hava boşlukları) bulunur. Kranyumda sinirler ve kan damarlarının gecisini sağlamak çin birçok delik bulunur. Bu deliklerden en büvüğü olan ve foramen magnum olarak adlandırılanı oksipital kemikte bulunmaktadır (kranyumun tabanının bir kısmını ve arkasını oluşturur); bu delik beyin sapının, omurulik olarak devam edeceği omurulik kanala girmesini sağlar. Kafatası yüzük şeklinde bir kemik olan ve kafanın öne arkaya hareketini sağlayacak şekilde oksipital kemikle eklemleşen atlas (boyun omurlarının ilki) üzerine oturmaktadır. Kafanın yanlara çevrilmesi atlas ile aksis adlı ikinci boyun omuru arasındaki eklemle sağlanır. Oksipital kemik, atlas ve aksis çok sayıda küçük kas ile bir arada tutulmaktadır. BOZUKLUKLARI Kafatası iskeleti, Paget hastalığı gibi tutan her türlü hastalıktan etkilenebilir fakat en sık karşılaşılan problem yara lanmadır. Kafa travması kırığa (bkz. kafatasi, kıriğı) muhtemelen de beyin hasarına neden olabilir. (Ayrıca bakınız kafa travması.)