Eklem iltihabi

EKLEM İLTİHABI

Eklem iltihabı, bir veya birkaç eklemin iltihaplanmasıdır; kızarıklığa, şişliğe, acı ve bazen eklemin hareketliliğini yitirmesine neden olur. Eklem iltihabının birçok farklı türü veya yırtılmadan olduğu gibi (osteoartrit) gut ya da romatoid artrit gibi etkin eklem hastalıklarından da kaynaklanabilir. Bağ dokusu hastalığı gibi genel bir hastalığın belirtisi de Kamış kemiği kollateral bağ olabilir. Eklem iltihabının belirtileri eklem ağrısı, eklem şişliği, sabah tutulması ve eklem hareketliliğinde azalmayı içerir. Eklemin çevresindeki deride sıcaklık ve kızarıklık olabilir ve daha genel belirtiler arasında nedeni belli olmayan kilo kaybı ve ateş vardır.

Şişlik genellikle efüzyon olarak bilinen sıvı toplanmasından kaynaklanır. Eklem hareket ettirildiğinde duyarlı ve ağrılı olabilir. Tedavi, hastalığın nedenine bağlıdır. İyileştirmek için dinlenme, egzersiz, fizik tedavi, ilaç tedavisi ve ameliyat önemlidir. Osteoartrit, eklem hastalığının en yaygın şeklidir; eklemin giderek kötüleşmesinin yanı sıra eklemin kenarlarında kemiksi çıkıntı ya da yoğun kemik gelişir. Bu durumda, eklem iltihabının diğer şekillerinde görülen, birçoğu enfeksiyon ve kaza travması sonucunda oluşan iltihabın görülmediği de olur Osteoartritin belirtileri sıklıkla yetmiş yaşın üzerindeki insanlarda görülmektedir; ancak çok daha genç yaşlarda da ortaya çıkabilir.

Kuşlar ve balıklar dahil olmak üzere tüm omurgalı hayvanlarda ve baş aşağı asılarak fazla ağırlık vermeyen yarasalar dışındaki tüm memelilerde görülür. Tahminlere göre, ABD'de ve İngiltere’de yetişkilerin yüzde 40’ından fazlasında röntgende görülebilen belirtiler saptanmıştır; ayrıca önemli sayıda çocukta da bu hastalık görülmektedir. Eklemler, iki kemiğin karşılaştığı yerde oluşur. Sinovyal eklemlerin bitişik yüzeylerinde her kemiğin bitişiğindeki yüzeyi rahatlatan, hareket sırasında sürtünmeyi azaltan ve çarpmalardan koruyan kıkırdak bulunur. Sinovyal Bağların başlıca işlevi eklemlerin hareketliliğini sağlamak ve aşırı hareketi önlemektir.

Güçlendirme ve destek sistemi eklemleri onları kırılmalardan ve çıkmalardan korumaktadır. eklemler, sinovyal sıvı ile yağlanır ve lifli kapsül ile sarılıdır. Zorlama ve zamanla kıkırdakla kaplı kemik uçlarında yıpranma ve yırtılma oluşur, bazen altındaki kemik yüzey bütünüyle aşınır. Kıkırdağın yaşlanması yetişkinliğin ilk yıllarında başlar ve en çok kalça, diz, omur ve ellerdeki eklemleri etkiler. Oluşan bu bozulmanın iyileşmesi mümkün değildir. Yavaş yavaş kıkırdak daha az yağlanır ve tampon olarak daha az etkisi olur; bu ise hareket sırasında sürtünmenin ve ağrının artmasına neden olur. Özellikle ayağa kalkarken tutulma ve rahatsızlık hissinde artış olabilir.

Osteoartrit, daha yaşlı kişilerde en çok kalçalar ve dizler gibi ağırlık taşıyan başlıca Osteoartritten daha çok ağırlık taşıyan eklemler etkilenmektedir. findan en çok etkileeklemleri etkiler. Ağrının ve tutulmanın derecesi kişiden kişiye büyük değişiklik gösterebilir. Her ne kadar osteoartrit daha çok yaşlı insanlarda yaygın bir rahatsızlık olsa da, yaş dışındaki diğer etmenler de birincil neden olabilir. Gençlikte oluşan spor yaralanmalari, örneğin yaralanmış bir diz, osteoartritin kısıtlı hareket, ağrı ve tutulma gibi belirtilerinin ilk ortaya çıkış yeri olur.

Bu tür hasarlar, iri yapılı veya fazla kilolu gençlerin fazla ağırlık altında olan eklemlerinde ortaya çıkar; ancak belirgin belirtiler hissedilinceye kadar fark edilmez. Genetik etkenler de etkili olabilir. Kadınlarda bu hastalığa yakalanma oranı erkeklerden iki kat fazladır. Belirtiler; harekete veya duruş değiştirmeye bağlı olarak eklemde şişlik ve ağrı, sınırlı esneklik, özellikle parmak uçlarına en yakın eklemlerde görülen ve genetik olduğu düşünülen, kemiksi yumru şeklindeki Haberden nodülüdür. Eklemlerde duyarlılık olabilir, röntgende şekil bozukluğu ve eklemdeki kıkırdağın kalınlığında azalma görülebilir.

Tanı için kan testi de gerekebilir Bu rahatsızlığı olanlar çoğunlukla eklemin ortasında kullanımla kötüleşen ve dinlenmeparçalanmasıdır. Bu, normal yaşlanma sürecinin bir parçası olarak ortaya çıkar ve çoğunlukla dizleri, kalçaları, ayak parmaklarının eklemlerini ve omurun alt kısımlarını etkiler. Belirtiler şiddetli olduğunda hareket sınırlanabilir ve etkilenen kemiğin bir kısmı yıpranabilir. nin sonucunda rahatlayan derin bir ağrıdan yakınırlar. Bu ağrı, uykuyu bölecek kadar sürekli ve şiddetli olabilir. Eğer iltihapla birlikteyse ağrı ve rahatsızlık ağrı kesicilere ve kortikostreoidlere yanıt verebilir.

Ağrıyı rahatlatan tedaviler sıcak banyo, sıcak su torbası veya buz torbası uygulayarak yapılır. Eklemin daha fazla zarar görmesi, destekleyen kasları güçlendirmek; esnekliği ve hareket alanını artırmak için egzersiz yaparak engellenebilir. Gerekli durumlarda fazla kilolar verilmelidir. En yaygın ve başarısı giderek artan çözüm, eklemin yapay kalça, diz ve parmak eklemleriyle değiştirilmesidir. Bu yöntem, bazı durumlar için önerilmektedir. Romatoid artrit (RA), vücuttaki bağdokularını iltihaplandıran kronik ve gelişen bir radak, kan plazmasına benzeyen bir sıvı ile yağlanır. Sinovyal zar tarafından üretilir ve uygun yağlama ve normal eklemin işlevi için önemlidir.

Osteoartritde sinovyal zar biraz bozulabilir. hatsızlıktır. Çoğunlukla vücudun iki yanını aynı anda etkiler ve bitişik uçların hareketi kolaylaştırmak için yağlı zarla kaplandığı parmakların, el bileklerinin, ayak parmaklarının, ayak bileklerinin ve dirseklerin küçük kemiklerini etkiler. Bu hastalıktan akciğerler ve böbrekler de etkilenebilir; dalak büyüyebilir; kalp zarları, gözlerin konjunktivi ve gözakı veya atardamarlar iltihaplanabilir; kansızlık, gözlerde kuruluk ve tükürük salgısında azalma olası etkileridir.

Romatoid artrit eklem iltihabının endüstrileşmiş toplumlarda insanların yüzde 20'sini etkileyen; yaklaşık 100 türünden biridir; belki bu nedenle sürekli veya kalıcı sakatlığın en yaygın nedenidir. Romatoid artritin belirtileri en fazla 35 ve 55 yaş arasındaki kadınlarda; 40 ve 60 yaş arasındaki erkeklerde görülür ancak çocuklar ve yaşlılar da nöbet geçirebilir. Bir nöbetten sonra yalnızca çok az kişide iyileşme görülür; diğer pek çok kişide hastalık gelişir ve sürekli tedavi gerektirir. Başlıca etkileri ağrı ve eklem tutukluğu, yorgunluk ve kansızlık, kilo kaybı ve zayıf kaslar, hastalığın etkisi altındaki bölgelerde iltihaplanma ve kızarıklıktır.

Tekrarlanan nöbetler, karpal tünel sendromu gibi sorunlar oluşturabilir. Bu durumda, elde ve el bileklerinde ağrı ve uyuşma; parmak eklemlerinde, boğumlarında ve el bileklerinde kalıcı şişlik; iltihaplı kirişler; tenosinovit ve kolların altındaki deride düğümler görülür. Nöbetler yatıştığında eklemler aşırı gevşekleşir ve hareketlenir; yani aşırı kullanım nedeniyle direncini daha da yitirir. Tanı, romatoid artriti romatizmalı ateş, enfeksiyonlu eklem iltihabı ve gut gibi benzer durumlardan ayırmayı ve insanların yaklaşık yüzde yetmişi tarafından taşınan ve taşıyıcılarının tamamının hastalığa yakalanmadıellerdir.

Eklemler tutulur, ağrır, iltihaplanır ve şişer; bir nesneyi kaldırmak gibi kolay işlerin bile yapılması zorlaşır, hatta olanıksızlaşır.