Bağ dokusu

BAĞ DOKUSU

Bağ dokusu vücutta yaygındır. Bağ dokusunun temel görevleri, organları veya diğer dokuları birbirine bağlamak, desteklemek veya güçlendirmektir. Ayrıca, vücuttaki diğer dokuları ve organ yapılarını bölmek ve sınırlandırmak işlevini görür. Bağ dokuları, yapısal olarak birbirine bağlanmış ve “temel madde” olarak bilinen protein liflerinden oluşan bir kalıp ile desteklenen hücrelerden oluşur. Temel madde sıvi, jel veya katı şekilde olabilir ve genellikle bağ dokusundaki hücreler tarafından salgılanır. Protein lifleri, kolajen, elastin ve ağ biçiminde lifler olmak üzere üç şekilde ortaya çıkar ve her birinin oranı bulundukları dokunun işlevine göre farklılık gösterir.

Bununla birlikte her biri esnekliğin yanı sıra destek ve güç sağlar. Protein liflerini ve temel maddeyi oluşturan moleküller uzmanlaşmış bağ dokusu hücreleri tarafından salgılanır. Bağ dokusunda bulunan diğer hücreler, hastalıklarla savaşan makrofajlar, antikor salgılayan plazma hücreleri ve iltihaplı yerlerdeki kan damarlarını genişleten histamini üre(çekirdekte) ten mast hücreleridir. İnsanlarda beş temel bağ dokusu türü vardır: gevşek bağ dokusu, yoğun bağ dokusu, kıkırdak, kemik ve kan. Gevşek bağ dokusu, yağ depolamak için uzmanlaşmış olan yağ dokusunu içerir. Yoğun bağ dokusuna bir örnek, kirişleri ve kıkırdağı oluşturan yoğun düzenli bağ dokusudur.

Bir başka elastik bağ dokusu, esneklik için özelleşmiştir; akciğerlerde, bazı atardamar duvarlarında ve ses kirişlerinde bulunur. Kıkırdak üç şekilde ortaya çıkar: hiyalin, telli (fibröz) kıkırdak ve elastik kıkırdak. Hiyalin kıkırdak, vücuttaki en zayıf ve en sık bulunan kıkırdaktır. Sinovyal eklemlerini oluşturdukları noktada kemikleri örter. Telli kıkırdaklar, genellikle daha kısıtlı hareket alanı olan diğer eklemlerin bir parçasını oluşturur. Elastik kıkırdak, dışkulakta hissedilebilen sert maddedir.