İşitme kaybını etkileyen etmenler

İşitme kaybını etkileyen etmenler

Bebekler, doğumdan kısa bir süre sonra sese yanıt verir; konuşma, ikinci ya da üçüncü aylarda gelişmeye başlar ve bebek, sekizinci ya da on ikinci aylar arasında ilk sözcüklerini söyler. Bu gelişmelerin olmaması, bir işitme sorununa işaret edebilir. İşitme sorunları, herhangi bir yaşta ortaya çıkabilir; ancak bu sorunlar özellikle çocuklarda ciddi sonuçlar doğurur; çünkü işitme yetisi, konuşmanın gelişimini etkiler. Seslerin öğrenilmesine ve dillerin ayırt edilmesine olanak tanıyan işitme, seslerin taklit edilmesiyle öğrenme sürecinin temel bir parçası olan İşitme kaybına yol açan doğuştan bozukluklar, kalıtsal olabilir ya da yaralanma veya hastalık sonucu ortaya çıkabilir.

Oksijen eksikliği ya da Rh hastalığı (Rh uyuşmazlığı), işitme siniriyle içkulağa zarar verebilir. Bir çocuğun işitme yeteneğini etkileyen bozukluklarla doğma olasılığı, ailenin diğer üyelerinde de işitme bozuklukları varsa ya da doğumdan önce toksoplazma, frengi (sfilis), kizamıkçık (rubella), herpes veya sitomegalovirüs enfeksiyonlara maruz kalmışsa çok daha yüksektir.

Down sendromu ve diğer genetik sorunlar, işitme yeteneğinin bozulmasına neden olabilir; bu durum, annenin gebelik sırasında belirli antibiyotikler ya da kinin kullanmasına veya radyasyona maruz kalmasına bağlıdır Doğumla ilgili risk etkenleri, zayıf doğan bebeklerde; solunum aygitında on günden fazla kalmak zorunda kalan bebeklerde; apgar düzeyi üçün altında olan bebeklerde ve olası bir karaciğer bozukluğuna işaret eden yüksek bilirubin düzeyine sahip bebeklerde daha yüksektir.

Kızamık, kabakulak, menenjit ve kulak enfeksiyonları gibi çocukluk hastalıkları (bu hastalıkların hepsi, ortakulaktaki kemiklerin hareketini kısıtlayan yaralara neden olabilir), işitme yeteneğini kalıcı olarak etkileyebilir. Kafa yaralanması, çok yüksek sese maruz kalma ve belirli bazı antibiyotiklerin yan etkileri, işitme kaybının olası nedenleri arasında yer alır. Çocuklarda normal işitme, aşırı kulak kiri ya da boncuk veya bir parça gıda maddesi gibi yabancı cisimlerin kulak kanalını tıkaması sonucu geçici olarak etkilenebilir. Çocuklarda östaki borusu dar olduğu için kulak enfeksiyonları, kolayca östaki borusunu etkileyebilir ya da engelleyebilir.

İşitme, yüksek sese maruz kalma sonucu da geçici olarak yitirilebilir. Yaralanma, başa alınan darbeler, ani basınç değişiklikleri (örneğin, dalgıçlar yüzeye fazla hızlı çıktıklarında) ve aşırı derecede yüksek sesler (patlama gibi), kulakzarını patlatabilir ve ortakulaktaki kemiklere ya da duyarlı içkulağa zarar verebilir. Yüksek sese sürekli maruz kalma, gitgide işitme kaybına yol açabilir. 85 desibelden daha büyük ses yoğunluğu, içkulaktaki kıl hücrelerini yok edebilir. Bu durumda hasar kalıcıdır ve buna kulaklardan birinde ya da her ikisinde duyulan, yüksek perdeden çınlama eşlik edebilir.

Yaşa bağlı işitme kaybı (presbikusis), yetişkinlik evresinin ilk dönemlerinde başlayabilir ve genellikle önce yüksek frekanslı sesleri işitme yeteneği azalır. Tamamen sağırlığa dönüşebilir ve kadınlara oranlara erkekleri daha çok etkiler. Bazen işitme kaybıyla kulak çınlamasından sonra ortaya çıkan ani denge bozukluğu, bulantı ve kusma atakları, kronik bir içkulak bozukluğu olan Meniere hastalığına işaret edebilir. Kulaklardan birinde ya da her ikisinde basınç olabilir ve işitme yeteneği yavaş yavaş azalabilir. Nedeni bilinmeyen denge bozukluğu, ilaçlarla geçici olarak ya da içkulaktaki sinirlerin ameliyat edilmesi sonucu daha kalıcı olarak tedavi edilebilir