Çocukluk

ÇOCUKLUK

Çocukluk, bebekliğin birinci yılından sonra başlar ve ergenlik çağı değişimleriyle son bulur. Çocuk, minyatür bir yetişkin değildir. Doğumda bebeğin başı, toplam uzunluğunun yaklaşık yüzde 25'ini oluşturur; buna karşın gözler, neredeyse yetişkinlik dönemi büyüklüklerine ulaştığı için nispeten büyük görünür. Yağ hücreleri, yaşamın ilk iki yılında hem büyüklük hem de sayı olarak artar; bu hücreler, daha sonra aşırı şişman çocuklar dışında çok az değişim gösterir Çocukların kol ve bacak kemiklerinin ucu, hâlâ kıkırdaktan oluşur. Kıkırdak plakalarının büyümesi, kemiklerin uzamasına neden olur.

Yaşamın ilk 12 yılında kemikleşme, uzun kemiklerin baş kısmında (epifiz bezi) odaklanır ve kemikler, giderek kıkırdakların yerini alır. İlk dişler, ilk iki yılda çıkar; altıncı yıldan itibaren dökülüp yerlerini kalıcı dişlere bırakırlar. dişlerin çıkması, yaş ve fiziksel olgunluğu değerlendirmek için kullanılır. İngiltere'de 19. Beyin, çocukluk evresinde hızla büyür: Yaşamın ikinci yılında normal büyüklüğünün yarısına erişen beyin, altıncı yaşta normal büyüklüğünün yüzde 90'ına ulaşır. Sinir kılıfi oluşumu adı verilen bir süreçte sinir lifleri, sinir sinyallerinin iletimini artıran bir madde olan sinir kılıfiyla kaplanır.

Beynin sinir hücre gövdelerini barındıran gri renkli üst bölümünün sinir kılıfıyla tamamen kaplanması, yedinci yaşta tamamlanır; çocuklar yedi yaşına geldiklerinde dili etkin bir biçimde kullanabilir ve günlük yaşamda karşılarına çıkan somut şeyler hakkında mantıklı olarak düşünebilir.