Depresyon

DEPRESYON

Depresyon, çok yaygın bir psikolojik hastalıktır ve yüzyıllarca melankoli olarak tanınmıştır. Kadınlarda, erkeklerden daha sık rastlanmaktadır ve genellikle 35-45 yaşları arasında görülmektedir. Birçok kişi, yanlış olarak, depresyonun yaşlılar, ilkgençlik çağındaki gençler, hamile ya da yeni doğum yapmış kadınlar ve kronik hastalığı olan kişiler için normal olduğunu düşünmektedir. İnsanlar, belirtileri fark etmediğinden, tedavi olmaktan utandıklarından ya da kendi kendilerini iyileştirebileceklerini düşündüklerinden, depresyon genellikle tedavi edilmeden kalmaktadır. Ağır depresyon ise sıklıkla intihara yol açabilmektedir.

Depresyon geçiren kişilerin yüzde 80'i, bir uzman tarafından başarılı bir biçimde tedavi edilebilmektedir. Üç tedavi biçimi uygulanmaktadır: Kişiye destek sağlamak kadar, depresyona yol açabilecek temel nedeni de çözmeye çalışan psikoterapi; beyin kimyasını etkileyen antidepresan ilaçlarla tedavi; kısa süreli elektrik akımı uygulanan elektroşok (elektrokonvülsif) tedavisi. Elektroşok tedavisi, şiddetli vakalarda, psikoterapi ve ilaç tedavisiyle birlikte kullanılmaktadır. Depresyon belirtilerinin yok olmasına yardım eden çok sayıda alternatif tedavi yöntemi de vardır.

Akupunktur uygulayanlar, depresyonu bir “karaciğer” hastalığı olarak görmekte ve “kirli" enerjinin vücuttan atılmasını sağlayacak noktaları tedavi etmektedirler. Aromaterpistler fesleğen, adaçayı, yasemin ya da gül kullanmaktadır. Bitkisel tedavi uygulayanlar, canlandırıcı olarak yulaf, vervain (mine çiçeği) ve biberiye ve Hypericum (kantaron otunun öz suyu) kullanmaktadır. Doğal tedavi uygulayanlar, genellikle B3 (niyasinamit) vitamini ve magnezyumla birlikte B kompleks vitaminlerini önermektedir. Ayrıca çiçek özlerinden yapılan ilaçlar da kullanılmaktadır.

Psikolojik danışma, egzersiz ve vücudun zararlı maddelerden arınmasını (detoksifikasyon) sağlayacak beslenme biçimleri de önerilmektedir

Depresyon düşünceleri, duyguları, fiziksel sağlığı ve davranışları etkileyen bir psikolojik bozukluktur. Depresyon, yalnızca üzüntü duymak değildir; tıpkı yüksek tansiyon gibi bir hastalıktır. Aşırı acı çekme, kolay etkilenen, duygularına kolay kapılan kişilerde depresyona neden olabilse de depresyon, acı duygusu ile aynı şey değildir. Depresyonun, kalıtım, hastalıklar, bazı ilaçlar, alkol ya da psikolojik etkiler gibi birçok nedeni olabilir. Çocuklukta yaşanan ve büyük acı veren bir olay ya da kayıp da kişinin depresyona eğilimini artırabilir.

Ayrıca biyokimyasal nedenler de söz konusu olabilir; bunların en önemlisi, beyinde monoaminlerin (nörotransmiterler; sinirler arası veri aktarımını sağlayan maddeler) salgılanmasında bir bozukluk olmasıdır. Depresyonda, aşağıdaki belirtiler görülür: Üzüntü, acı ya da umutsuzluk; özgüven eksikliği; günlük yaşamdan zevk alamama; fiziksel enerjide azalma; uyuşukluk, iştahsızlık ve uyku sorunları.

Kör cep

Pons

Hipokampus