Ritim bozukluğu

Ritim bozukluğu

Ritim bozukluğu, kalp atışının normal ritminden sapmasıdır. Ritim bozukluğu, kalp atışında normal bir sapma da olabilir veya kalp kasını zedeleyen ve sinir iletimi ile kas kasılmasında düzensizliklere neden olan bir hastalığa bağlı olabilir. Kafein, kokain, psikolojik tedavi için kullanılan ilaçlar ve sempatik sinir sistemi, salgılarını taklit eden ilaçlar gibi belli ilaçlar da ritim bozukluğuna neden olabilir. Bütün ritim bozuklukları tehlikeli değildir Çocuklarda normal bir olay olan sinüs aritmisinde atış hızı solunumla artar veya azalır Sinüs aritmisi genellikle tedavi gerektirmez.

Diğer bazı ritim bozuklukları içinde (değişik tehlike derecelerinde) kulakçık kökenli kalp titreşimi (atriyal fibrilasyon), paroksismal supraventriküler taşikardi, sinüs taşikardisi (atriyal fibrilasyon), sinüs bradikardisi, kalp bloğuna eşlik eden kalbin dakikadaki atım sayısının normalin altına inmesi, hasta sinüs sendromu ve ektopik kalp atışı da vardır. Oldukça sık rastlanan minör bir ritim bozukluğu tipi de ventriküler sıradışı atımdır (ventriküler ekstrasistol). Bu, karıncıklardaki bir anormal elektriksel aktivite odaklanması, erken kasılmaya neden olduğunda meydana gelir. Bu durum, sağlıklı insanlarda özellikle yorgunluk veya fazla kafein tüketimi durumunda görülebilir.

Hasta hiçbir şey hissetmeyebilir veya ara sıra şiddetli kalp atışını fark edebilir. Bazı ritim bozukluğu tipleri hayati tehdit oluşturabilir. Örneğin ventriküler fibrilasyon ve ventriküler taşikardi kalp krizine ve doku ile organlara giden kan akışında şiddetli düşüşe neden olabilir.

Ventriküler fibrilasyonda karıncıklardaki düzensiz elektriksel etkinlik kanın vücuda etkili pompalanmasına engel olur. Hastanın nabzı kaybolur, solunum durur ve bilinç kaybı görülür. Normal ritim tekrar sağlanmazsa, hasta birkaç dakika içinde ölecektir. Bu sıklıkla göğüs kafesinden güçlü bir elektrik akımı geçirerek (kardiyoversiyon veya defibrilasyon) başarılabilir. Eğer bir defibrilatör (kalp ritmini geri döndüren ya da düzelten cihaz) mevcut değilse, hasta göğüs kemikleri ve omurga arasından kalbine kompres yaparak (kalp masajı) ve ağzına nefes verilerek (yapay solunum) kısa bir süre hayatta tutulabilir. Bu tekniklerin ikisine beraber kardiyopulmoner canlandırma (CPR) denir.

Daha ciddi ritim bozukluğu tipleri içinde kulakçıktaki düzensiz elektriksel uyarıların kulakçığın eşgüdümsüz kasılmasına neden olduğu kulakçık kökenli kalp titreşimi veya karıncıktaki anormal elektrik odaklanmalarının kalp atış hızını dakikada 140220 atıma kadar çıkardığı ventriküler taşikardi sayılabilir. Kulakçık kökenli kalp titreşimi mitral kapak hastalığı nedeniyle gelişebilir ve ciddi sonuçları olabilir. Sol kulakçıkta kan pıhtılaşabilir (tromboz) ve atardamarlarla beyin veya bacaklara gidebilecek küçük parçacıklar (trombotik emboli) firlatabilir. Ventriküler taşikardi genelde ciddi bir kalp hastalığına eşlik eder ve sıklıkla nefes alamama hissi ile göğüs ağrısına neden olur.

Bununla beraber en ciddi ritim bozukluğu tipi, ventriküler fibrilasyondur; bu durum, elektrik çarpması, boğulma veya kalp kasının ölümü (miyokart enfarktüsü) sonrasında gelişebilir. Ritim bozukluğu belirtileri arasında nabzın ritmi veya düzenindeki fark edilebilir değişiklikler, kalp atışının farkında olma hissi (çarpıntı), göğüs ağrısı, nefes darlığı, sersemleme, baş dönmesi veya bilinçsizlik sayılabilir. Ventriküler fibrilasyonda ilk belirti kalp atışının durması olabilir; bu durumda ani ölüm görülebilir. Bir ritim bozukluğunu doğrulamak ve teşhis etmek için elektrokardiyogram (EKG) ve 24 saatlik Holter görüntülemesi sıklıkla kullanılır.

Bir ekokardiyogram ve koroner anjiyografi, ritim bozukluğuna sebep olabilecek bir kalp hastalığını gösterebilir.

Ritim bozuklukları genellikle ilaçla tedavi edilirler; digitalis veya kinidin gibi geleneksel ilaçlar veya beta algılayıcılarını engelleyen ilaçlar, kalsiyum antagonistleri ve disopyramide gibi daha modern kap ritim bozukluğunun tedavisinde kullanılan ilaçlar kullanılabilir. Bazı ritim bozukluğu tipleri hastalıklı doku elektrikle yok edilerek, bazen de bu dokuya cerrahi olarak tıbbi bir materyal yerleştirilerek tedavi edilir