Elektrokardiyogram

ELEKTROKARDİYOGRAM

Kalbin çalışması, kalp kasından gelen ve deri yüzeyine ulaşan, çok küçük elektrik akımları aracılığıyla ölçülebilir Bu elektrik akımı, deri yüzeyinde gereken yerlere yerleştirilen elektrotlar yardımıyla saptanàbilir. Elektrotların yerleştirileceği yerler, ayak bileği, el bileği ve göğüstür. Elektrik sinyalleri güçlendirilerek elektrokardiyogram (EKG) denilen ve hareketli bir kağıt şeridine çizilen grafik oluşturulur. EKG sonuçları, kalbin elektrik akımını iletme yetisini gösterir. Kalbin elektrik akımını iletme yetisi, kalp atışlarını, hızını ve ritmini denetler. Kalbi normal olan bir kişide EKG'nin, yukarı ve aşağı yön değişikliklerini gösteren karakteristik bir düzeni vardır.

P dalgası denilen yukarı doğru ilk yön değişikliği, kalbin üst odacıklarındaki (kulakçık) kasılmadan doğan elektrik akımıyla ilgilidir Daha sonraki yön değişiklikleri, yani Q, R, S ve T dalgaları ise alt odacıklardaki (karıncık) kasılmadan doğan elektrik akımıyla ilgilidir. Elektrik akımının iletimindeki gecikmeler, anormal şekilli çizgiler ve anormal ritimler, bir kalp hastalığı olduğunu gösterir. EKG'de bazı değişiklikler, yalnızca kişi egzersiz yaparken görünür. Kişi egzersiz yaparken çekilen EKG'ye, eforlu EKG denir. Kalpte meydana gelen anormal elektrik akımlarından bazıları, aralıklı olarak oluşabilir ve EKG sırasında görünmeyebilir.

Holter, 24 saat EKG kaydı yapan ve zaman zaman meydana gelen ritim bozukluklarının saptanması için kullanılan bir alettir.