Otizm

Sosyal ilişki, dil ve iletişim konularında zorluk yaşanan, hayal kurmanın zayıf olduğu ve tekrarlayıcı davranış paternleri gösteren bir durum. Otizm erkeklerde daha sıktır. Bu durum 30.aydan önce tanınabilir ama genellikle yaşamın ilk yılı içinde belirgin hal alır. Kesin nedenleri bilinmemektedir.

SEMPTOMLARI VE BULGULARI

Otistik çocuklar genellikle yaşamın ilk birkaç ayında normal olup daha sonra ebeveynlerine veya diğer uyaranlara karşı giderek daha fazla tepkisiz hal alırlar. Çocuk ilişki kuramaz, göz göze gelmekten kaçınır ve tek başına oynama eğilimindedir. Her türlü değişikliğe aşırı direnç göstermesi bu durumun, otistik bir çocuğa yeni beceriler öğretilmesini çok zorlaştıran önemli bir özelliğidir. Çocuk oyun sırasında ritüeller geliştirir ve genellikle olağan dışı objelere bağlanır veya belli bir fikir konusunda saplantısı olur. Konuşmada gecikme sıktır ve otistik çocukların çoğunda düşük IQ bulunur. Diğer davranış anomalileri arasında ayak parmakları ucunda yürüme, sallanma, kendine zarar verme, çığlık atma nöbetleri ve hiperaktivite bulunur. Görünüm ve koordinasyon normaldir. Bazı otistik kişiler, müzik becerisi veya şaşırtıcı bir bellek gibi izole özel yeteneklere sahiptir.

TEDAVİSİ VE AKIBETİ

Yaşam boyu süren bir durum olan otizmin tedavisi yoktur. Özel eğitim, destek ve aileler için danışmanlık ve bazı durumlarda davranış terapisi (örneğin kenA A dine zarar vermeyi azaltıcı) yararlı olabilir. İlaç tedavisi yalnızca hiperaktivite gibi özel sorunlarda yararlıdır. Akıbeti kişinin zekasına ve dil yeteneğine bağlıdır. Otistik kişilerin büyük kısmı özel bakıma gerek duyarlar.