Felsefesi

Felsefesi

Bitkisel tedavi uygulayanlar, vücudun kendi kendini iyileştirme sürecine yardımcı olacak bitki kökenli ilaçlar kullanırlar. İlaç tedavisinden daha hafif, daha güvenli ve daha doğal olduğu için, yalıtılmış etken maddelerin değil, tüm bitkinin kullanılması gerektiğini düşünürler. Bitkisel tedavi, geleneksel Çin tıbbında ya da Ayurveda'da olduğu gibi ilahi bir bakış açısına dayandırıldığında, hastalıklar, dengesizliğin bir sonucu olarak görülür ve vücuttaki uyumu yeniden sağlamak bitkilerden elde edilen ilaçlar verilir. Batı toplumlarında bu tedavi biçimini uygulayanlar, genellikle hem doğal tedavi ilkelerini, hem de geleneksel tıptaki tanı yöntemlerini birlikte kullanmaktadırlar.

Bitkisel ilaçları, tedavi edici özelliklerini hastada görülen belirtilerle karşılaştırarak ve vücudu güçlendirme yollarını araştırarak kullanırlar. Bitkisel tedavi uzmanları, hastaya en uygun bitkiyi seçebilmek için, hastanın tıbbi geçmişi, yaşam biçimi, fiziksel ve psikolojik belirtilerine ilişkin kapsamlı bir değerlendirme yapar. Bitki bileşikleri ve etkileri Bitkisel tıpta, tüm bitki, bitkinin bir kısmı (kök ya da çiçek) ya da içindeki bir madde (tentürü ya da yağı gibi) kullanılabilir. Bitkilerin kimyasal çözümlemesi sonucunda, tanen, glikosit ve alkoloitler gibi birçok etken madde bulunmuştur.

Diğer kimyasal maddeler, bitki salgıları, uçucu yağlar, sakız ya da reçine olarak üretilmiştir. Bitkilerde küçük miktarlarda vitaminler, mineraller ve enzimler de bulunur. Bitkiler, tipta etkilerine göre sınıflandırılmaktadır. Bu alanda birçok bitki kullanılabilir; ancak en önemlileri aşağıdakilerdir: Değiştirici bitkiler; Bu bitkilerin, vücudun işlevlerini sağlıklı biçimde yapmasına yardımcı olduğu, beslenme ve boşaltım işlemlerini uyardığı düşünülmektedir; örneğin Yellow dock (Rumex crispus), kırmızı yonca (trifolium pratense). Mikrop öldürücü (antiseptik) bitkiler; enfeksiyonu önler; örneğin echihacea (Echinacea angustifolia) ve sarımsak (Allium sativum).

Spazm önleyici (antispazmodik) bitkiler; kas gerginliği ve spazmında kullanılır; örneğin çarkıfelek (Passiflora ircarnata), bark (Viburnum opulus). Damar büzücü bitkilerin, derideki proteinleri mukoza zarlarına bağladığı ve iltihaplanmayı azalttığı söylenmektedir; örneğin güvencinağacı ya da hamamelis (Hamamelis virginiana) ve adaçayı (Salvia officianalis). Acı bitkilerin ise; tükürük ve mide salgısını uyararak sindirime yardımcı olduğu ve iştahı artırdığı söylenmektedir; örneğin karahindiba (Taraxacum officinale), centiyan ya da kantaron (Gentian lutea). Sindirim sorunlarında (ağrı, gaz gibi) kullanılan bitkiler; örneğin nane (Menhta piperita), rezene (Foeniculum vulgare).

Mukoza zarlarına (vücudun içyüzlerini örten zarlar) rahatlatıcı ve koruyucu bir tabaka oluşturduğu söylenen bitkiler; örneğin karaağaç (Ulmus fulva), hatmi (Althaea officinalis). İdrar söktürücü (diüretik) bitkiler; örneğin maydanoz (Petroselinum crispum), isırgan (Urtica dioica). Söktürücü bitkiler; akciğerleri yumuşatmada ve balgam söktürücü olarak kullanılır; örneğin meyankökü (Ġlycyrrhiza glabra), karaısırgan ya da köpekotu (Marrubium vulgare). İshal yapıcı bitkiler, bağırsak hareketlerine yardımcı olarak kabızlık sorununda yardımcı olur; örneğin sinameki yaprakları (Cassia angustifolia), aloe vera (Aloe vera).

Sinir sistemini etkileyen bitkilerin; yatıştırici, lavantada (Lavendula officianalis) olduğu gibi sakinleştirici, yulafta (Avena sativa) olduğu gibi uyarıcı etkileri olabilmektedir Besleyici etkisi olan bitkiler; dokuları besler ve doku oluşumuna yardımcı olur; örneğin alfaalfa (Medicago sativa), çemen (Trigonella foenum-graecum). Uyarıcı bitkiler; organların enerjisini geçici olarak artırmak amacıyla kullanılır; örneğin kırmızı biber (Capsicum minimum), zencefil (Zingiber officinalis). besler ve enerji verir; örneğin damiana (Turnera diffusa), goldenseal (Hydrastis canadensis).

Bitkisel ilaçların hazırlanması, tedavi edici etkilerini artırmak için doğru yetiştirilmeleri ve toplanmalarıyla başlar. Hazırlanma biçimi, etken maddenin türüne ve kullanım amacına bağlıdır. Bitkisel tedavide, tek bir bitki kullanılabileceği gibi, birkaç bitki bir arada da kullanılabilir. En yaygın bitkisel ilaçlar: içilmek üzere kaynar suda bekletilerek hazırlananlar, sert kısımlarının kaynatılmasıyla hazırlananlar, tentürler, bitki tozları ve merhemlerdir. İlk yöntemde, taze ya da kurutulmuş bitki, kapalı bir kapta kaynar suda bekletilir. İkincisinde, bitkinin, kök gibi sert kısımları, çok yavaş kaynatılır. Tentür hazırlanmasında, bitki alkol gibi bir çözücüde bekletilir ve süzülür.

Bitki tozlarını elde etmek için, kurutulmuş bitki suyla karıştırılarak ezilir ya da kapsüllere konur. Merhemler ise taze ya da kurutulmuş bitkilerden, bitki tentürlerinden ya da yağlarından hazırlanır.