Görüntüleme teknikleri

Beden içerisindeki yapıların görüntülerini üreten tekniklerdir. (Bakınız bir sonraki sayfadaki bedeni görüntüleme kutusu.) X-ISINI YÖNTEMLERİ En çok kullanılan ve en basit yöntemler olan X-ışınları (bazen düz X ışınları da denir), kemik gibi yoğun yapıların görüntülenmesinde kullanılır. Temel X-ışını incelemeleri (muayeneleri), yaralanmayı müteakiben göğüs, kafatası ve kolları kapsayacak bir şekilde yapılır. Kontrast X-ışınları, X-ışınlarını geçirmeyen bir ortamın vücuda girişiyle ilintilidir. Uygulanan 7 ana X-ışını yöntemi; baryum x-ışını incelemeleri (özofagusu, mideyi ve bağırsağı incelemek için kullanılır); kolesistografi (safrakesesi ve ana safra yolunu görüntülemek için kullanılır); bronşografi (hava borusunu akciğerlere bağlayan hava yollarını incelemek için kullanılır); anjiyografi ve venografi (kan damarlarımın görüntülerini elde etmek için kullanılır); intravenöz ürografi (böbrekler ve idrar yollarını görüntülemek için); ve ERCP'dir. (endoskopik retrograd kolanjiyopankreatografi - Endoskop vasıtasıyla giriş yapılarak pankreas yolu ve safra sisteminin incelenmesi). Bir çok X-ışını tekniğinin yerini, uygulanması daha basit olan ve hasta üzerinde rahatlıkla uygulanabilen yeni yöntemler almıştır.

ULTRASON YÖNTEMLERİ

Ultrason tarama, yüksek frekanslı ses dalgalarının, deri üzerine yerleştirilmiş bir transdüser kullanımıyla vücut içerisinden geçirilmesi esasına dayanır. Dalgalar farklı yoğunluktaki yapılar tarafindan değişen derecelere yansıtılırlar; yankı şablonları elektronik olarak bir ekrana kaydedilir.Ultrason tarama, örneğin bir kalp kapakçığının açılıp kapanması veya damar içerisindeki kanın akışı gibi hareketli görüntüler kadar üç boyutlu görüntüler üretebilmek için de kullanılırlar.

BİLGİSAYAR DESTEKLİ TARAMA

Tarama yöntemlerinin çoğu saf görüntü verilerinin asıl görüntüyü meydana getirmesi esnasında bilgisayarlardan yararlanır. Bilgisayarlı tomografi taramasında, X-ışınları değişik açılarda vücuttan geçirilirler. Bilgisayar, incelenmekte olan dokuların kesitsel (dilimler seklinde) görüntülerini üretmek üzere verileri analiz eder. Daha yeni tomografi tarayıcıları ise, yapıların üç boyutlu görüntülerini elde etmek amacıyla spiral bir yöntem kullanırlar. Emarda (Manyetik Rezonans Görüntüleme), hasta tarayıcı içerisindeki kuvvetli manyetik bölgeye konumlandırılır ve radyofrekans dalgaları vücudun içerisinden geçirilir. Bir bilgisayar, analizi vasıtasıyla hücrelerdeki hidrojen çekirdeklerinin manyetik sıralamasını değiştirerek dokuların kesitsel ve üç boyutlu görüntüsünü oluşturur. Bu yöntem, bilgisayarlı tomografi tekniğine nazaran normal ve anormal dokular arasında daha fazla kontrast meydana getirir. PET tarama (pozitron emisyon tomografisi), beyin dokularına çok kısa ömürlü radyoizotopların gönderilmesini kapsar. Bir bilgisayar, bu radyoizotoplar tarafindan yayılan gama ışınlarının izlerini analiz ederken beynin hem fonksüyonları hem de yapısıyla ilgili bilgileri de meydana getirir. Radyonüklid taramada, bir gama kamera, içerisine radyoaktif madde verilmiş olan dokulardan yayılan radyasyonu kaydeder. Bu kayıtlar, bilgisayar vasıtasıyla görüntülere dönüştürülür,ve sonuçlardan daha fazla bilgi elde edebilmek amacıyla kullanılır. Belirli radyoaktif maddeler farklı dokular tarafindan değişen derecelerde tutularak belirli organların izolasyon halinde incelenmelerine olanak sağlarar.