HYCAMTIN IV 1 Flakon

HYCAMTİN kanser hücrelerinin büyümesini yavaşlatır veya durdurur veya da öldürür. Bir doktor veya hemşire hastanede bu ilacı damarınıza infüze etmek suretiyle size uygulayacaktır. HYCAMTİN aşağıdaki durumların tedavisinde kullanılır.

• Over kanseri
• Küçük hücreli akciğer kanseri

HYCAMTİN’i kendi kendinize uygulayamazsınız. Sadece damar içine uygulanmalıdır.

Doktorunuz kanser tipinize, vücut büyüklüğünüze ve tedaviden önce yapılan kan testlerinin sonuçlarına bağlı olarak ilacınızın dozunu belirleyecek ve size uygulayacaktır.

Bir doktor veya hemşire HYCAMTİN’in uygun dozunu infüzyon (damlatma şeklinde) size uygulayacaktır. Genellikle, yaklaşık 30 dakika süre ile kolunuza infüzyon yapılır.

Küçük hücreli kanser ve over kanseri için 5 gün süre ile günde bir kez verilir.

Bu tedavi düzeni normal olarak her üç haftada tekrarlanır. Tedavi kan testlerinizin sonuçlarına göre değiştirilebilir.

Tüm ilaçlar gibi HYCAMTİN’in içeriğinde bulunan maddelere duyarlı olan kişilerde yan etkiler olabilir, fakat bu etkiler herkeste görülmez.

Çok yaygın yan etkiler

Bu etkiler 10 kişide 1’den fazla görülür:

• Yorgunluk ve güçsüzlük hissi (kansızlık), bazen kan nakli gerekebilir.
• Kiloda ve iştahta azalma (anoreksi-iştahsızlık), bitkinlik, güçsüzlük, iyi hissetmeme
• Bulantı, kusma, karın ağrısı, ishal ve kabızlık
• Üriner problemler veya ağrıyan boğaz gibi lokal belirtiler (örn; idrar yaparken yanma hissi ki bu bir idrar yolu enfeksiyonundan kaynaklanabilir)
• Dilde, dişetinde veya ağızda yaralar ve iltihap
• Vücut sıcaklığının artması (ateş)
• Saç dökülmesi
• Enfeksiyon (Ateş, ishal ve kusma, aşırı derecede yorgunluk hissi, üriner problemler veya ağrıyan boğaz gibi lokal belirtilere (örn; idrar yaparken yanma hissi ki bu bir idrar yolu enfeksiyonundan kaynaklanabilir) dikkat etmek gerekir.
• Bağırsak iltihabı (Ciddi karın ağrısı, ateş ve ishal (nadiren kanlı) gibi belirtilere dikkat etmek gerekir.)

Çok yaygın yan etkiler kan testlerinizde de görülebilir.

• Kanın pıhtılaşması için gerekli hücrelerin azalması. Bu durum çürüklere, kanamaya ve nadiren ciddi kanamaya neden olabilir (hemoraji)
• Beyaz kan hücrelerinin sayısının azalması (nötropeni). Bu durum enfeksiyonlara neden olabilir.

Yaygın yan etkiler

Bu etkiler 10 kişide 1’den az görülür:

• Alerjik veya aşırı duyarlılık reaksiyonları (Kabarık ve kaşıntılı döküntüler (kurdeşen), nefes almayı güçleştiren, bazen yüzde ve ağızda görülen şişkinlik (anjiyoödem) ve kollaps (aşırı bitkinlik) gibi belirtilere dikkat etmek gerekir.)
• Sarımsı deri (sarılık)
• Kaşıntı hissi
• Kas ağrısı

Seyrek yan etkiler

Bu etkiler 100 kişide 1’den az görülür:

• Enjeksiyon yerinde hafif ağrı ve iltihap
• Akciğer iltihabı (İnterstisyel akciğer hastalığı) (Zor nefes alıp-verme, öksürük, ateş gibi belirtilere dikkat etmek gerekir.)

Eğer bu yan etkilerden biri ciddi veya can sıkıcı olmaya başlarsa doktorunuza veya eczacınıza söyleyin.

Eğer bu kullanma talimatında bahsi geçmeyen herhangi bir yan etki ile karşılaşırsanız doktorunuzu veya eczacınızı bilgilendiriniz.

Eğer reçeteli ya da reçetesiz herhangi bir ilacı şu anda kullanıyorsanız veya son zamanlarda kullandınız ise lütfen doktorunuza veya eczacınızı bunlar hakkında bilgi veriniz.

• İlacı kullanmadan önce doktorunuza veya eczacınıza danışınız
• Eğer hamileyseniz, hamile olduğunuzu düşünüyorsanız veya hamile kalmayı planlıyorsanız HYCAMTİN kullanmayınız. Böyle bir durumda acilen doktorunuza danışın.
• HYCAMTİN hamile kalmadan önce, hamilelik sırasında veya tedavinin hemen sonrasında doğmamış bebeklere zarar verebilir. Eğer HYCAMTİN kullanırken hamile kalırsanız, acilen doktorunuza danışın.

Tedaviniz sırasında hamile olduğunuzu fark ederseniz hemen doktorunuza veya eczacınıza danışınız.

• İlacı kullanmadan önce doktorunuza veya eczacınıza danışınız.
• HYCAMTİN ile tedaviye başlandığınızda emzirmeyiniz. HYCAMTİN’in içeriğindeki maddeler anne sütüne geçebilir ve bebeğinize zarar verebilir. Doktorunuz güvenli olduğunu söyleyene kadar emzirmeye yeniden başlamayınız.

Çocuklarda kullanımı tavsiye edilmemektedir.

65 yaş üstü hastalar ve daha genç hastalar arasında etkinlik yönünden önemli bir farklılık bulunmamaktadır.