Trigeminal sinir

TRİGEMİNAL SİNİR

Trigeminal sinir, beyin sapından çıkan beşinci kafatası siniridir ve yüze geçerek yüz derisiyle kafa derisini, dişleri, burun, ağız ve gözdeki mukus zarını ve çiğneme kaslarını besler. Temelde dokunma, ağrı ve isıyı algılayan duyusal liflerden oluşur. Üç bileşeni vardır: göz, üstçene ve altçene. Bu sinir, beyin sapından fazla uzaklaşmadan, hâlâ kafatası boşluğu içindeyken üç kola ayrılır ve bu kollar, kafatası boşluğundaki farklı deliklerden çıkar. Göz (oftalmik) siniri, üst gözkapağı, alın ve başın tepe kısmına (verteks) kadar kafatası derisini, burnun bir kısmını ve korneayı besler. Üstçene siniri, şakak üzerindeki deriyle alt gözkapağından üst dudağa kadar yüz derisini besler.

Üst dişler, burundaki mukus zarı, sert ve yumuşak damaklarla yanaklardan da bu sinir sorumludur. En büyük kol olan altçene siniri, çene derisi, şakak, kulak, alt dişler, ağız tabanındaki mukus zarı ve dilin ön üçte ikilik kısmını besler. Kasları, özellikle de dört çiğneme kasını besleyen tek koldur. Trigeminal nevralji (ağrılı tik ya da tic douloureux), yüzdeki temel duyusal sinir olan trigeminal sinirin bir hastalığıdır. Yüzün bir yanında, trigeminal sinirin beslediği bölgelerden birinde, genellikle alt yüzle çeneyi besleyen ikinci ve üçüncü sinir kolları boyunca meydana gelen ani ve şiddetli bir ağrıya neden olur.

Ağrı, yüzün duyarlı bir bölgesine dokunulduğunda ya da çenenin konuşma, çiğneme ve yutma gibi belirli hareketleri sırasında başlar. Genellikle yaşlı kadınları etkileyen bu durum, zaman içinde daha sık yinelenmeye başlar. Hastalığın nedeni, genellikle bilinmez; ancak sinire baskı yapan bir kan damarı ya da küçük bir tümör bu ağrıya yol açabilir (bu durumda cerrahi müdahaleyle tedavi edilebilir). Bununla birlikte bu hastalık için bilinen herhangi bir tedavi yöntemi yoktur ve tedavi, ağrıyı kontrol altına almayı amaçlar. Ne yazık ki bu, atakların spazma benzeyen doğaları nedeniyle kolayca sağlanamaz.

Aspirin gibi hafif, reçetesiz satılan ağrıkesiciler ya da kodein gibi ağrıkesiciler, biraz rahatlama sağlayabilir. bayılmayı engelleyen ya da antidepresan ilaçlar da yararlı olabilir. Son çare olarak sinirin cerrahi müdahaleyle alınması düşünülebilir.