Fibrilasyon

Fibrilasyon

Ventriküler fibrilasyonu olan bir hastanın nabzı atmayacak ve canlandırma veya elektrikle defibrilasyon (durmuş ya da atımi bozulmuş kalbin ritmini düzeltme işlemi) yapılmazsa birkaç dakika içinde ölecektir.

Stokes-Adams sendromu Stokes-Adams sendromu kalp bloğunun bir şeklidir. Kalp atışını düzenleyen normal elektrik uyarıları kalbin üst odacıklarından alt odacıklarına geçerken; genellikle kalp kası hasar gördüğü için kesilirler. Bu kalp atışını geçici olarak yavaşlatarak, beyne giden kan akışını yavaşlatır ve bayılmaya yol açar. Durum en çok yaşlılarda ve koroner kalp hastalığı ile beraber görülür. Kısa süreli veya kalıcı kalp sorunlarından kaynaklanır ve bilinç kaybı ataklarıyla karakterize edilir; bunlar bazen Stokes-Adams atakları olarak adlandırılır. Bu ataklar, birkaç dakika ile birkaç saniye arasında sürebilir.

Bilinç tekrar kazanıldığında hastalar bir süre bulantı, baş dönmesi ve ayağa kalkmaya veya oturmaya çalıştıklarında bayılma gibi sorunlar yaşayabilir. Kalp atışı kendiliğinden normale dönebilir veya tam bir kalp bloğu devam edebilir. Stokes-Adams sendromun en iyi tedavisi yapay uyarı merkezidir (kalp pili). Alternatif olarak ilaç tedavisi kullanılabilir. Bu duruma Stokes-Adams sendromu adı verilir

Hasta sinüs sendromu Hasta sinüs sendromu kalbin doğal uyarı merkezi olan sinüs düğümünde anormal kalp ritmine neden olan, nadir bir fonksiyon bozukluğudur. Birçok hastalık sonucunda ortaya çıkabilir. Hastalar sıklıkla uyuşukluk, güçsüzlük, baş dönmesi ve bayılmalar yaşar. Tek tedavisi olan yapay kalp pili yerleştirilmesi, uzun vadeli bir çözümdür.

Fibrilasyon kalp kasının düzensiz elektriksel aktivitesidir; bu durumun sonucunda kalp kası etkili kasılamaz. Fabrilasyon, kalbin kulakçıkları veya karıncıklarında olabilir. Kulakçık kökenli kalp titreşimi mitral kapak hastalığına, miyokart enfarktüsüne, enfeksiyonlara (iltihabi durum) veya tiroid hastalığına bağlı olarak ortaya çıkabilir. Kulakçık kökenli kalp titreşiminin büyük tehlikesi kulakçığın bazı kısımlarındaki durgun kanın pıhtılaşabilmesidir. Pıhtılaşan kanın küçük parçaları hareketlenerek beyin veya karaciğere giden atardamarlara yerleşebilir. Ventriküler fibrilasyon daha da tehlikelidir; çünkü karıncıklar fibrile olurken kan pompalayamazlar.