Doğum süreci

DOĞUM SÜRECİ

Doğum (bebeği dünyaya getirme süreci), üç evrede tanımlanır. Bu evrelerin ilki gerçek doğum sancısıdır; bu evrede rahim boynu incelip genişler ve bunu geçiş diye bilinen bir dönem izler; ikinci evre, bebeğin doğumudur ve üçüncü evrede gebelik sırasında bebeği besleyen plasentanın vücuttan atılmasidır. Doğumun ilk evresinde rahim boynunun bebeğin doğum kanalına doğru hareket etmesine olanak tanımak için tamamen genişlemesi gerekir. Bebeğin plasentaya gönderdiği hormon uyarımı, östrojen hormonu üretimini uyarır. Böylece rahim, prostaglandis üretir ve bebeğin başını rahim boynuna doğru iterek rahim boynunu kısaltıp yumuşatmaya çalışırken, daha güçlü ve daha sık kasılmaya başlar.

Rahim boynunun yumuşayıp esnemesi, arka hipofiz bezinin oksitosin hormonu üretimini tetikler; rahim, rahim boynunu esnetmeye ve genişletmeye çalışırken kasılmalar daha da şiddetlenir. Rahim boynu tamamen genişlediğinde bebek, doğum kanalına doğru hareket edebilir. Doğumun bu evresi, çok kısa da sürebilir; ancak 36 saat ya da daha fazla da devam edebilir. Birçok hastanede doğum sancısı, 12 saat sonra artırılıp hızlandırılır.

Doğumun ikinci evresi, annenin bebeği doğum kanalına itmek için ani bir gereksinim duymasıyla başlar. Bu evre, birinciye oranla daha kısadır; ortalama 3-5 ikınmadan sonra bebeğin başı vajina açıklığından çıkar. Daha sonra, bebeğin annesinin omurgasına dönük olan başı, leğen kemiğinin altına geçer. Başı, omuzlar izler; başın çıkmasından kısa bir süre sonra bebek dünyaya gelmiştir. Doğumun üçüncü evresi, plasentanın atılmasıdır. Bebek doğduğunda rahim kasılmaya devam eder ve soyulma hareketiyle plasentanın rahimden ayrılmasına yol açan oksitosin hormonu salgılanır. Plasentaya bağlı olan göbek kordonu, bu evrede hâlâ bebeğe ilişiktir.

Plasenta, rahimden ayrıldığında kendi kendine doğum kanalından aşağı kayar Anne adayı sezaryeni tercih ederek normal doğumdan kaçınabilir; ancak normal doğum bebek için yararlıdır. Katekolamin olarak bilinen stres hormonlari, normal doğum sırasında rahim kasılırken ve bebeğin başı sıkışmışken, bebeğin sistemine yayılır. Bu hormonlar, hem bebeğin oksijensiz kalmasını önler hem de bebeği rahmin dışındaki ortama hazırlar. Bu hormonlar, aynı zamanda bebeğin akciğerlerini temizler ve akciğerleri nefes alıp vermeye hazır hale getirir; bebeğin kalbiyle beynine bol miktarda kan gönderir