Akromegali

Kafada, çenede, ellerde ve ayaklarda ve ayrıca iç organlarda anormal bir genişleme yapan, seyrek görülen bir hastalık. NEDENI Akromegali, beyinin tabanında anteriyör pitüiter bezden büyüme hormonunun aşırı salgılanması nedeni ile ortaya çıkmaktadır ve kanser olmayan bir pitüiter tömörün sonucudur. Eğer böyle bir tümör ergenlikten önce gelişirse, sonuç akromegali yerine jigantizm'dir (devlik, büyümenin hızlandığı durum). Ancak daha sıklıkla tümör, uzuvların uzun kemiklerindeki büyüme durduktan sonra gelişmektedir. Hastalığa ilişkin semptomların ve bulguların görülmesi birkaç yıl alabilse de, sonuçta akromegali gelişir.

SEMPTOMLAR VE BULGULAR

Akromegalinin semptomları ve bulguları arasında ellerin, ayakların, kulakların ve burnun genişlemesi; öne çıkık bir alt çene ve uzun bir yüz bulunur. Ayrıca seste kalınlaşma veya kısıklaşma da olabilir. Baş ağrısı ve görme bozuklukları gibi herhangi bir beyin tümöründe görülen semptomlar da bulunabilir

TANISI VE TEDAVİSİ

Akromegali tanısı, bir miktar glukoz verilmeden önce ve verildikten sonra büyüme hormonunun kan düzeylerinin ölçülmesi ile konur. Glukoz genellikle büyüme hormonu salgılanmasını baskılar; eğer glukozun hormonun kan düzeyi üzerinde hiçbir etkisi olmazsa pitüiter bezden kont rolsüz büyüme hormonu salgılandığı doğ rulanabilir. Pitüiter bezin tümörünü veya aşırı büyümesini ortaya koymak üzere BT taraması veya MRG (vücut yapılarının çapraz kesitli veya üç boyutlu görüntülerini oluşturan teknikler) kullanılabilir. Pitüiter bezin tümörü cerrahi olarak çikartılabilir veya radyoterapi ile tedavi edilebilir. Oktreotid isimli ilac büyüme hormonu üretimini engeller ve amelivat bekleyen bir kişide veya radyoterapi etkileri hissedilene kadar semptomları kontrol altına almak üzere kullanılabilir. BromokAkromegalinin görünümü Ellerin genişlemesi akromegalinin tipik bir bulgusudur. Bu durum akromegalik el (solda), normal el ile karşılaştırıldığında görülmektedir. riptin bazen tümörün küçülmesini sağlar. akromivoklaviküler eklem Klavikulanın (köprücük kemiği) dıs ucu ile akromivon (kürek kemiğinin üst ucundaki kemik çıkıntısı) arasında uzanan eklem.

EKLEM HASARLARI

Akromiyoklaviküler eklem hasarları nadirdir. Bunlar genellikle omuz üzerine düşmekle ortaya çıkar ve subluksasyona (hala bağlantılı olan kemiklerin yerinden tam olmayacak şekilde çıkması) veya nadiren dislokasyona (artık bağlantılı olmayan kemiklerin yerlerinden tam olarak çıkması) yol açabilir. Subluksasyonda sinovyum (eklemi döşeyen tabaka) ve çevresindeki ligamentler (bağlar) gerilir ve zedelenir, eklem şişer ve kemikler yerlerinden hafifçe dışarıda hissedilirler. Dislokasyonda ligamentler yırtılmıştır, şişme daha fazladır ve kemik deformitesi daha belirgindir. Her iki durumda eklem ağrılı ve hassastır ve omuz hareketi kısıtlanmıştır. TEDAVİSİ Subluksasyonun tedavisi kolun ve omuzun askıya alınarak dinlendirilmesi ile yapılır. Eğer ağrı ve hassasiyet devam ederse eklem içine bir kortikosteroid ilaç ve bir lokal anestetik (bkz. anestezi, lokal) enjeksiyonu yardımcı olabilir. Akromiyoklaviküler eklemin dislokasyonu, klavikulanın dış ucunun pozisyonuna çekilmesi için klavikula ve dirsek çevresinin yaklaşık üç hafta askıya alınmasıni gerektirir. Bazen cerrahi düzeltme gerekebilir.