Solunum

SOLUNUM

Solunum vantilasyon olarak da bilinir. Diyaframın, göğüs çeperinin ve karın duvarının kasılması ve gevşemesi yolu ile havanın akciğerlere doldurulması ve boşaltılmasıdır. Solunum bir kişinin, akciğerleri vasıtatarafından emilir ve kan akımına geçer. Solunum interkostal kaslar (kaburgalar arasındaki kaslar) ve diyaframın (karın ve göğsü ayıran bir kas kubbesi) hareketleri ile gerçekleşir. Pons (köprü) ve medulladaki özelleşmiş bölgeler, vücudun her yerindeki izleme sistemlerinden kandaki karbondioksit ve oksijen düzeyleri hakkında bilgi alırlar. Bu solunum merkezleri solunumun sıklığı ve derinliğini artırmak veya azaltmak için solunum kaslarına mesajlar yollarlar.

Solunum soluk alma eylemine verilen isimdir. Ayrıca akciğerlerden vücut dokularına oksijen ve dokutransferini de ifade eder. Hava alınır. Hava soluk borusundan aşağıya iner ve akciğerlere geçer. eder. sıyla havadan kan akımına oksijen emmesi ve kan akımından havaya karbondioksit atmasıdır. Ortalama bir insan dinlenme sırasında (deniz seviyesinde) dakikada 10 ila 15 kez solur. Stresli zamanlarda veya egzersiz ve diğer fiziksel etkinlikler sırasında dokuların oksijene ihtiyacı daha fazladır, solunum da daha derin ve hızlıdır. Yüksekte (kişi uyum sağlayamamışsa) ve hamileliğin ileri dönemlerinde solunum daha güçlükle yapılır.

Astım, kronik bronşit, zatürree veya kanser gibi akciğer hastalıkları solunuma engel olabilir ve solunum darlığına (dispne) sebep olabilir Akciğere çekilen yabancı bir cisim de dispne’ye neden olabilir. Solunum, ayrıca beyin hasarı, zehirlenme, aşırı dozda ilaç alımı veya kalp krizi yüzünden de yavaşlayabilir veya durabilir. Solunum durursa, kanın oksijenlenmesi de durur ve geri dönülmez beyin hasarı hatta dört-altı dakika arasında ölüm meydana gelebilir.