Nakil ameliyatlari

NAKİL AMELİYATLARI

Bir kişiden alınan doku ya da organ başka bir kişiye nakledildiğinde, her zaman, alıcının bağışıklık sisteminin, nakledilen dokuyu yabancı madde olarak görüp, reddetme olarak bilinen ciddi tepkileri başlatması riski vardır. Bu, genellikle, nakilden sonra 4-15 gün arasında oluşur; ancak 1 yıl ya da daha fazla bir süre geçtikten sonra da görülebilir. Reddetme, ateş, ağrı ve nakli yapılan doku ya da organda işlev kaybıyla kendini gösterir. Alıcı ve verici doku ve organların, kan gruplarında olduğu gibi çapraz eşleştirmesinin yapılması, reddetme tepkilerinin azalmasına yardım edecektir. Bunun için, bağışıklık sistemini baskılayan güçlü ilaçlar da kullanılabilir.

Vücudun hastalıkla savaşımını ya da eksik kısımlarının onarımını veya değiştirilmesini kapsayan tıbbi yöntemlerdir. Genellikle, yaşayan dokunun çıkarılarak aynı kişinin vücudunda başka bir yere ya da başka bir kişiye aktarılmasıdır. (Bazen bu dokular, hayvanlardan alınabilmekte ya da yapay olarak üretilebilmektedir.) Nakil ameliyatlarıyla deri, kemik, sinirler damarlar ya da kas gibi dokuların bir parçası veya kalp, karaciğer, böbrek gibi, bir organın tümü kullanılabilir. Nakledilen doku ya da organın kalıcı olması amaçlanıyorsa, bu organ ya da dokunun, nakledildiği yerde gelişebilmesi ve diğer dokularla kaynaşması, sonuçta da normal işlevini sürdürebilmesi gerekir.

Organ ve doku naklinin çeşitli türleri vardır. Bazen, nakledilecek doku, aynı kişinin vücudunda başka bir yerden alınır. Bu tür nakillerde yaygın olarak kullanılan dokular deri, kemik ve kıkırdak dokularıdır. Nakil ameliyatlarının bir başka biçiminde, bir kişiden (verici; donör) alınan doku başka bir kişiye (alıcı) aktarılır. Kemik iliği ve böbrek gibi bazı organ ya da dokular, yaşayan kişilerden alınabilir. Ancak kalp ve gözün saydam tabakası (kornea) gibi organlar, yalnızca kişi öldükten sonra alınabilir