Diş çikarma

DİŞ ÇIKARMA

Diş çıkarma, bir bebekte ilk dişin patlamasını anlatmak için kullanılan terimdir. Bir bebeğin ilk dişi, yaşamının ilk yılının beşinci ve on ikinci ayları arasında herhangi bir zamanda çıkar; bazı bebekler, ilk dişlerini bu süreden daha önce ya da daha sonra çıkarır. 2.000 bebekten sadece bir tanesi, bir ya da iki dişle dünyaya gelir. Sonuncu sütdişi, üç yaşında çıkar. 20 tane ilk diş (sütdişi olarak da adlandırılır) vardır; bu dişler, kalıcı diş takımından daha küçük ve genellikle daha beyazdır.

Genel olarak alt orta dişler (kesici dişler), ilk çıkan dişlerdir; bunların ardından sırasıyla üst orta kesici dişler, yan kesici dişler, ilk azılar, köpekdişleri ve ikinci azılar çıkar; ancak her çocuk bu sırayla diş çıkarmayabilir. Bu ilk dişler, kalıcı dişlerin yerleşmesine ve çene kemiğinin gelişmesine yardımcı olur Yaşamımızda vazgeçilmez bir yere sahip oldukları için dişlerin sağlıklı ve temiz tutulması son derece önemlidir. Bir bebeğin ilk dişi, bebeği anne ya da babasının kucağına oturtup ıslak ve temiz bir bezle hafifçe ovalanarak temizlenebilir. Çocuk, günde iki kere dişlerini temizlemeye alıştığında çok yumuşak bir diş firçası kullanılabilir.

Çocuklar, belirli bir süreye kadar dişlerini temizlerken yardıma gereksinim duyarlar. Bir dişin çıkmak üzere olduğunu gösteren işaretler, artan salya akışı ve hemen her şeyi çiğneme gereksinimi olarak sıralanabilir. Diş çıkaran bir bebek, huzursuz olabilir ve kulak kanalıyla altçene aynı sinire bağlı olduklarından kulak ağrısı çekebilir. Diş çıkarmayla ilgili birçok halk inanışı vardır: doğru olmayan bir biçimde diş çıkarmanın, ateş, ishal, kabızlık, iştah kaybı, isilik ve huzursuzluğa yol açtığı düşünülür. Diş çıkarma yerine başı ka bir hastalığı gösteren bütün bu belirtiler uzmanlara danışılmalıdır. Köpekdişleriyle azılar, en zor çıkarılan dişlerdir. Orta kesici dişler (7.

ay) Yan kesici diş (9. ay) Köpekdişi (18. ay) İlk süt azıdişi (14. ay) İkinci süt azıdişi (24. ay)