Sözlük kaynağı
Halk Dilinde Saglik
Gundelik dilde kullanilan saglik ifadelerini ve halk deyimlerini aciklayan sozluk modulu.
295
kayıt bulundu
paça
1. İki ayak arasıi (Gaz.) 2. Ayak bileği (Ama.) 3. Avuç (Brd.)
paçala
Safrakesesi (Ar.)
paf
1. Kof, dayanıksiz kimse (Brs. MI. Gaz. Hat. İç) 2. Akciğer (Sk. Mr. Hat.)
pafclğer
Akciğer (Gaz. Mr.)
pafkırmak
Sıtma nedeniyle bağırarak çırpınmak (Dz.)
pafkurmak
Hızlı hızlı solumak (iz.)
paflak
1. Akan kanı durdurmak için kullanılan bir bitki (ist.) 2. Abłak yüz (Bo. Nğ.) 3. Şişman ama güçsüz (Nğ. Kn. Ada. İç.) 4. Yanakları dolgun ve şişman kimse (iç.)
paflı
Pis (Dz.)
pafulu
Hastalık nedeniyle deride oluşan içi sıvi dolu kabarcık, vezikül (Rz.)
pağaç
Bir organın içinde oluşan sertlik, ur (Ama.)
pağa yaprağı
Yaraların üstüne konulan ve yarayı yumuşak tutmaya yarayan, geniş yapraklı bir ot (MI.)
pahamlı
Gürbüz, çok gelişmiş çocuk (Dz.)
pahlamag
1. Doğurmak (Brd.) 2. Aptes yapmak (Brd.)
palaçor
Aptal (Krl.)
palas
Büyük çocuk (iz.)
palaz
1. Ağır hasta (ist. Sm.) 2. Zayıf, güçsüz (iz. Mn. Brs. İst. Ks.)
palazımak
1. Canlanmak, gelişmek, büyümek (Dz. Mn. Es. Ama. To. Or. Nğ. Ant.) 2. Çocuk çırpınarak yürümeye çalışmak (Nğ.)
palazlanmak
1. Çocuk yürümeye çalışmak (Nğ.) 2. Büyümek, büyümeye başlamak (insan ve hayvan için) (Isp. Sk. Ama. Sm. Or. El. Krk.)
paldım
iriyarı kimse (Isp.)
paldım dudak
Kalın dudaklı (Çkr. Ank.)
paldırak
Kekeme (Dz.)
paldum dudak
Kalın dudaklı kimse (Zn.)
pambal
Tombul, şişman, gürbüz çocuk (Es. Çr. Sn. Ama. To. Mr. Sv. Krş. Ky.)
pambalak
Tombul, gürbüz (Or.)