paldım

Hastalanan insan ya da hayvanlari, ocak denilen kimselere, ev ilaçlarıyla ve okuyarak iyileştirme işlemi (Isp. Brd. Dz. Kc. Ama. To. Sv. Ky. Nğ. Kn. Ant. Çr. Mğ.)

1. Kof, dayanıksiz kimse (Brs. MI. Gaz. Hat. İç) 2. Akciğer (Sk. Mr. Hat.)

1. Akan kanı durdurmak için kullanılan bir bitki (ist.) 2. Abłak yüz (Bo. Nğ.) 3. Şişman ama güçsüz (Nğ. Kn. Ada. İç.) 4. Yanakları dolgun ve şişman kimse (iç.)

1. Çocuk yürümeye çalışmak (Nğ.) 2. Büyümek, büyümeye başlamak (insan ve hayvan için) (Isp. Sk. Ama. Sm. Or. El. Krk.)

Kalın dudaklı (Çkr. Ank.)

Kalın dudaklı kimse (Zn.)