muşmak

1. iri kemikli, iri yapılı insan ya da hayvan (Af. Isp. Brd. Dz. Kü. Es. Nğ. İç.) 2. Hastalıklı (Ant.)

Aptal (Af. Isp. Brd.)

Kisa boylu, bastıbacak (Isp. Brd. Es. iz. Ant.)

Sıcaktan, mide dolgunluğundan ya da zevkten gevşemek, baygın duruma gelmek (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Kü. Es. Cr. Sm. Ama. Ezc. Bt. Ank. Nğ. Kn. Ant.)

Kısa boylu, cüce (Isp. Brd. Dz. Çr. Nğ. Kn.)

1. Çömelmek (Brd. Ama.) 2. Ölmek (Ng.)