mardalı

1. iri kemikli, iri yapılı insan ya da hayvan (Af. Isp. Brd. Dz. Kü. Es. Nğ. İç.) 2. Hastalıklı (Ant.)

Benzer halk sözlüğü kayıtları

iri kemikli, iri yapılı insan ya da hayvan (Isp. Or.)

Kisa boylu, bastıbacak (Isp. Brd. Es. iz. Ant.)

Sıcaktan, mide dolgunluğundan ya da zevkten gevşemek, baygın duruma gelmek (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Kü. Es. Cr. Sm. Ama. Ezc. Bt. Ank. Nğ. Kn. Ant.)

1. Çok öksüren, tıknefes kimse (Isp. Ank. Ant.) 2. Lekeler biçiminde beliren bir deri hastaliğına tutulmuş kimse (Mğ.)

1. Şişman (Ezc. Ada.) 2. Yüz (Isp. İç. Ant.) 3. Çene (Ky. ic.) 4. Alt dudak (Ay. iç. Ant.) 5. Burun deliklerinin yanlarındaki etli kisim (Nğ.)

Çok yiyen, karnı büyük insan ya da hayvan (Bo.)

Kullanıcı yorumları

Yorum yaz

Yorumlar yükleniyor...