mardallı

1. iri kemikli, iri yapılı insan ya da hayvan (Af. Isp. Brd. Dz. Kü. Es. Nğ. İç.) 2. Hastalıklı (Ant.)

Çok yiyen, karnı büyük insan ya da hayvan (Bo.)

irin (Isp.)

Kısa boylu, büyüyememiş (insan, hayvan ya da ağaç) (Çr. Nğ.)

1. Yangi, yangılanmış yara, onulması güç yara (Dz. Ky.) 2. İrin (Uş. Zn.)

Dertli, hastalıkli, yarali (Isp. iz. Zn. Ank.)