mayışmak
Sıcaktan, mide dolgunluğundan ya da zevkten gevşemek, baygın duruma gelmek (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Kü. Es. Cr. Sm. Ama. Ezc. Bt. Ank. Nğ. Kn. Ant.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görmahaklı
1. Çok öksüren, tıknefes kimse (Isp. Ank. Ant.) 2. Lekeler biçiminde beliren bir deri hastaliğına tutulmuş kimse (Mğ.)
malak
1. Şişman (Ezc. Ada.) 2. Yüz (Isp. İç. Ant.) 3. Çene (Ky. ic.) 4. Alt dudak (Ay. iç. Ant.) 5. Burun deliklerinin yanlarındaki etli kisim (Nğ.)
mardalı
1. iri kemikli, iri yapılı insan ya da hayvan (Af. Isp. Brd. Dz. Kü. Es. Nğ. İç.) 2. Hastalıklı (Ant.)
mastı
Kisa boylu, bastıbacak (Isp. Brd. Es. iz. Ant.)
maymak
1. Ayakları çarpık kimse (Ckr. Ama. Ar. Ezc. MI. Ank.) 2. Eli ayağı çarpık, ağzı eğri kimse (Çr. El.)
maccalı
Dertli, hastalıkli, yarali (Isp. iz. Zn. Ank.)
Kullanıcı yorumları
0 yorum
Yorumlar yükleniyor...