mırık
1. Yüz, çehre (Af. Isp. Dz. Kü. Çr. Ama. Kn.) 2. Zayıf, cıliz, hastalıklı (Sm. Or.) 3. Topal (Ada.) 4. Sünnetçi (Brd. Kn.) 5. Temiz olmayan yer, çöplük (Kn.) 6. Pis (Mr.) 7. Kulak (Sv.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görmalak
1. Şişman (Ezc. Ada.) 2. Yüz (Isp. İç. Ant.) 3. Çene (Ky. ic.) 4. Alt dudak (Ay. iç. Ant.) 5. Burun deliklerinin yanlarındaki etli kisim (Nğ.)
mardalı
1. iri kemikli, iri yapılı insan ya da hayvan (Af. Isp. Brd. Dz. Kü. Es. Nğ. İç.) 2. Hastalıklı (Ant.)
mayışmak
Sıcaktan, mide dolgunluğundan ya da zevkten gevşemek, baygın duruma gelmek (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Kü. Es. Cr. Sm. Ama. Ezc. Bt. Ank. Nğ. Kn. Ant.)
maçça
1. Dert, hastalık (frengi, kanser gibi ağır hastalıklar) (Isp. Dz. Es.Sm. Ank. Krş. Ky. Nğ. Ada.) 2. Yangi, yangılanmış yara, onulması güç yara (Isp. Dz. Ay. Kü. Bo. Mr. Ank. Nğ. Mğ.) 3. Çok düşünce ve üzüntüden olan...
madak
Kısa boylu kimse (Isp.)
madası şakıramak
Cinsel istek duymak (Or.)
Kullanıcı yorumları
0 yorum
Yorumlar yükleniyor...