fonlamak

1. Kulaği çınlamak (Dz. Kü. Çkr. Ks. To. Ank. Ns. Nğ. Kn. Ant. Mğ.) 2. Gürültü ya da üşümekten dolayı baş ya da kulağı uğuldamak (Uş. Ama.)

Kulağı çınlamak (Ant.)

Kulaği çınlamak (Dz.)

Kulağı az duyan kimse (Nş. Ada.)

Akılsız, aptal (Rz.)

Genizden, burundan konuşma için söylenir (Çkl.)