fanılamak

1. Kulaği çınlamak (Dz. Kü. Çkr. Ks. To. Ank. Ns. Nğ. Kn. Ant. Mğ.) 2. Gürültü ya da üşümekten dolayı baş ya da kulağı uğuldamak (Uş. Ama.)

Kulağı çınlamak (Ant.)

Kulağı çınlamak (Sv.)

Akılsız, aptal (Rz.)

Genizden, burundan konuşma için söylenir (Çkl.)

1. Soğuktan titremek, ceneleri birbirine vurmak (Nğ. Kn. İç) 2. Yaşlılıktan dolayı sesi titremek (ic.)