Plastik cerrahi

PLASTİK CERRAHİ

Kapalı

Plastik ya da rekonstrüktif cerrahi, şekil bozukluklarının düzeltilmesini, işlev bozukluklarının giderilmesini ve fiziksel görünümün geliştirilmesini (estetik cerrahi) içeren, çok yönlü bir uzmanlık alanıdır. Plastik cerrahi, doğuştan sakatlıklar, gelişim bozukluğu, yaralanma, tümör ya da hastalıklardan kaynaklanan anormalliklerin giderilmesinde kullanılır. Bu terimin olası kaynaklarından biri Yunanca'da “kalıp ya da şekil vermek” anlamına gelen plastikos sözcüğüdür. Plastik cerrahideki birçok gelişimin itici gücü savaştı. I. Dünya Savaşı (1914-1918), plastik cerrahide önemli gelişmelere yol açtı.

Bu dönemde doktorların, parçalanmış çeneler ve uçmuş burunlardan, kafatasında açılan deliklere kadar, yüzde ve başta oluşmuş çok geniş yaraları tedavi etmeleri gerekmişti. Ancak o yıllarda, bu uzmanlık alanına ilişkin resmi bir eğitim yoktu. Sonra, 1930'larda Amerikan Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahlar Topluluğu (American Society of Plastic and Reconstructive Surgeons) kuruldu. 1940'larda, II. Dünya Savaşı sırasında ise, plastik cerrahların becerilerine yine büyük bir gereksinim doğdu. 1960'larda, plastik cerrahlar için bir araç olacak olan silikon ortaya çıktı. Silikon, başlangıçta cilt kusurlarının düzeltilmesinde kullanıldı.

Ancak, 1962 yılında Amerikalı cerrah Thomas Cronin, silikonu ilk kez bir meme protezinde kullandı. 1991 yılında silikon protezlerle ilgili görüşler tümüyle değişti, hastalar üreticileri dava etmeye başladı ve bu süreç sonunda 1992'de ABD'de silikon meme protezleri yasaklandı.