Omurlararasi disk

OMURLARARASI DİSK

Bitişik omurlar arasında yer alan ve genç bir yetişkinde omur sütunu uzunluğunun aşağı yukarı yüzde 25’ini oluşturan omurlar arası diskler, esnek ve kıkırdaksı yapılardır. Omurlar arası diskler, omurların gövdeleri arasında komşu omurları birleştiren ve aralarındaki harekete olanak tanıyan eklemler oluşturur. Ayakta dururken ve hareket sırasında omur sütunundan güç iletilmesi durumunda, bu diskler amortisör olarak hareket eder. Disklerin şekilleri, göğüs bölgesinde olduğu gibi nispeten ince ve yassı ya da bel ve boyun bölgelerinde olduğu gibi kama şeklinde ve daha kalın olabilir. Omurlar arası diskler, ön ve arka taraflarda ön ve arka uzunlamasına bağlarla desteklenir.

Bunlar, omurların gövdelerine bağlı olan ve omur sütununun uzunluğu boyunca devam eden bağ şeklindeki lif şeritleridir. Ön uzunlamasına bağlar aşırı gerilmeyi engeller; bu bağlar, genellikle otomobil kazalarında araba arkadan darbe aldığında başın aniden ve şiddetle arkaya doğru atılması sonucu yaralanır. Bu yaralanma tipi, başın şiddetle sarsılması olarak tanımlanır. Bu diskler, omurganın kemikleri arasında darbe emici yapılardır. Omurlar arası diskler yumuşak bir çekirdekle (nucleus pulposus) çevresindeki lifli tabakadan (annulus fibrosus) oluşan esnēk yapılardır. Bu çekirdek, baskı altında kaldığında şekil değiştirmesine olanak tanıyan, yarı sıvı bir yoğunluğa sahiptir.

Çevresindeki lifli tabakaysa, omurganın Çapraz delik. arka kemik çıkıntısı (C2) gövdesi üst eklem yüzeyi gövde bölümü (C2) Eksen ve atlas da dahil olmak üzere boyun omurları 7 tane (12 tane) Omurga, omurilik için güçlü ama esnek meydana gelir. (5 tane) (birbirine kaynaşmış 5 omur) (genellikle birbirine kaynaşmış 4 omur) Omurlar arası diskler, iki kısımdan oluşur: yumuşak çekirdek (nucleus pulposus) ve çevresindeki lifli tabaka (annulus fibrous). İsminden de anlaşılacağı üzere çekirdek, özlü ya da peltemsi bir yapıya sahiptir ve baskı altındayken kolaylıkla şeklini değiştirebilir. Çevresindeki sert ve lifli tabakaysa, omura yukarıdan ve aşağıdan sıkıca bitişiktir.

Bir omurdan diğerine dolambaçlı bir biçimde geçen, eşmerkezli, güçlü lif halkalarından oluşur. Kemikler arasında bazı hareketlerin meydana gelmesine olanak tanımak ve kemikler arasında güçlü bir bağ sağlamak için bitişik halkalardaki lifler, birbirlerine doğru sıralanmıştır. Bu, çekirdeği de yerinde tutmayı sağlar. Çekirdek, diskin tam ortasında yer almaz. Daha çok arkaya doğru yerleştiği için, çevreleyen tabaka, öne oranla arkada daha incedir. Gençlerde omurlar arası disklerin yüksek bir sıvı içeriği vardır (yüzde 80-90). Bu içerik, ayakta durma ve hareket sırasında ağırlık yüklendiğinde disk içindeki sıvı dışarı sızdığından gün içinde gittikçe azalır.

Ancak kaybedilen sıvı, uykuda disk içine yeniden emilir. Normal bir genç yetişkin, geceye oranla sabahları yaklaşık 2 santimetre daha uzundur. Kişi yaşlandıkça sıvının yeniden emilmesi gittikçe azaldığından diskler daha kuru ve ince hale gelir. Bu, insanların yaşlandıkça boylarının neden kısaldığını kısmen açıklar. Çekirdeğin çevresindeki tabakanın lifleri, zamanla daha kırılgan bir hal alır; eklemin ani ve şiddetli hareketleri sonucu parçalanabilirler. Çekirdek, tabakanın zarar gören bölgesinin içine doğru kıvrılır; sonuçta disk kay-