Kemik

Kaslar için katı bir çerçeve sağlayan ve vücudun belirli organlarını koruyan iskeletin yapısal malzemesi. Kemikler, eklemlerle ve kaslarla birleşerek lokomotor (devinimsel) sistemi oluşturur. YAPI B Kemikler çeşitli katmanlardan oluşur. Yüzeyde, periost (kemik zarı) olarak bilinen ince bir örtü bulunur; bu zar kan damarlarından ve sinirlerden oluşan bir ağ içerir. Kemik zarının altında, kemik hücresi (osteoklastlar ve osteoblastlar) sütunlarinın oluşturduğu sert kemikten (kompakt veya kortikal kemik de denilir) bir iç kabuk bulunur. Her sütunun ortasında, kemiğin beslenmesi, büyümesi ve onarımı icin önemli olan bir boşluk (Havers kanalı) vardır. Havers kanallarının yönü, kemik üstüne etkiyen mekanik güçlerle uyumludur. Sert kabuğun içindeki kemik, ağa benzeyen bir merkezi yapıya sahiptir (burası süngersi, kanselöz ya da trabeküler kemik olarak bilinir). Belirli kemiklerin ortasındaki boşluk ve süngersi kemikteki aralıklar, kırmızı kan hücrelerinin, trombositlerin ve çoğu beyaz kan hücrelerinin içinde oluştuğu kemik iliğini içerir. BÜYÜME Kemik sürekli olarak osteoklastlar tarafindan yeniden emilir ve osteoblastlar tarafindan yenilenir. Osteoblastlar kemiğin protein çatkısı üstünde kalsiyum fosfat birikmesini tesvik eder; osteoklastlar ise uzaklastırır. Bu hücrelerin aktivitelerini hipofiz bezinin salgıladığı büyüme hormonu, cinsiyet hormonları estrojen ve testosteron, adrenal hormonlari, tiroit hormonu tirokalsitonin ve paratiroit hormonu kontrol eder. Bu hormonlar kandaki kalsiyum düzeyinin sürdürülmesini de sağlar. Bağlanma süreci Yakın bedensel temas devam ettirilerek, bağlanma zamanla verlesik hale gelir Bir çıbanın enine kesiti Kıl folikülünde bakterivel infeksivon olusmasının ardından irin birikimi olur ve deri yüzeyinde acıyan bir kabartılı kitle belirir. Kemiklerin çoğu gebeliğin beşinci ya da altıncı haftasında embriyonda gelişmeye başlayarak kıkırdak biçimini alır. Gebeliğin aşağı yukarı yedinci ya da sekizinci haftasında, kemikleşme (ossifikasyon) olarak bilinen bir süreçte bu kıkırdak yerini sert kemiğe bırakmaya başlar; bu süreç erken erişkinlik dönemine kadar tamamlanmaz. Doğumda kemiklerin birçoğu esasen kıkırdaktan oluşur ve daha sonra kemikleşir. Epifizler (uzun kemiklerin büyüyen uçları) büyüme plağıyla (epifiz plakasıyla) kemik gövdesinden (diafiz) ayrılır. Vücuttaki bazı kemikler, sözgelimi kafatasının belirli kemikleri kıkırdaktan gelişmez ve bunlar membranöz (zarımsı) kemikler olarak bilinir kemik apsesi Bir kemikte yerel olarak irin toplanması (bkz. osteomiyelit).