yalim
1. Huy, doğal yapi (insanda) (Af. Isp. Sk. Ama. İç.) 2. Zayıf yüzlü (Nğ.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü göryabakulak
Büyük, biçimsiz kulaklı kişi (Ama. To. Isp.)
yabrı
Zayıf, güçsüz (Isp.)
yakı
1. Karın ağrısı (Dz. Ay. Mn. Kü. Kn. Mğ.) 2. ishal (Ba. Mğ.) 3. Ağrıları iyi etmekte kullanılan çeşitli ot ve neslelerden yapilan em (Isp. Ay. Mn. ic. Mğ.)
yalama
1. Dudakta çıkan yara, uçuk (Isp. Brd. Dz. Mn. Brs. Kü. Es. Kc. Bo. Ks. Gm. Sv. Yz. Ank. Ky. Nğ. Mğ. Krk.) 2. Dudakta kuruma, çatlama (Bo. Çkr. Ama. Mr. Nğ. İç. Mğ. Krk.)
yalın
1. Zayıf yüzlü (Nğ.) 2. Çıplak (Dz. Ay. iz. Mn. Çkl. Es. Sk. Çkr. To. Kr. MI. Hat. Yz. Ank. Ky. Nğ. İç.)
yalinkat
Ince, narin kimse (Isp. Es. Ama. Ar. Sv. Kn. İç. Krk.)
Kullanıcı yorumları
0 yorum
Yorumlar yükleniyor...