yabakulak

Büyük, biçimsiz kulaklı kişi (Isp.)

1. Dudakta çıkan yara, uçuk (Isp. Brd. Dz. Mn. Brs. Kü. Es. Kc. Bo. Ks. Gm. Sv. Yz. Ank. Ky. Nğ. Mğ. Krk.) 2. Dudakta kuruma, çatlama (Bo. Çkr. Ama. Mr. Nğ. İç. Mğ. Krk.)

1. Huy, doğal yapi (insanda) (Af. Isp. Sk. Ama. İç.) 2. Zayıf yüzlü (Nğ.)

Ince, narin kimse (Isp. Es. Ama. Ar. Sv. Kn. İç. Krk.)

Deride, genellikle yüzde görülen çok açık ya da çok koyu renkte yama gibi büyücek leke bulunan kişi (Nğ.)

Zayıf, güçsüz (Isp.)