tıtırış

Şişman, tıknaz (Kn.)

İnce, zayıf yüzlü (kimse için) (Sm.)

1. Şişman (Isp.) 2. Üzüntü, kuruntu (Rz. Ar.)

Şişman, kısa boylu (Gaz.)

Şişman, semiz (Sv. Ada. İç.9

is yapmaktan, hareketsizlikten şişmanlamiş kimse ya da hayvan (Ar. Vn. Bt.)