taplı

Şişmanlik (Bo. Sn. Tr. Ar. Ezc. Vn. MI. Gaz. Sv. Ank. Ky. Nğ. Kn. Ada. İç. Tk.)

Şişman, tıknaz (Kn.)

1. Şişman (Isp.) 2. Üzüntü, kuruntu (Rz. Ar.)

Şişman, kısa boylu (Gaz.)

1. Leke, ben (Kn.) 2. Güc, kuvvet (Es. Ama. Ada. Ic.)

1. Çocuğu uyutmak ya da susturmak için arkasına yavaş yavaş vurmak (Es. Sv. Ada.) 2. Uyuklamak (Çr. Nğ. Ns.)