tıkıç

Şişman, kısa boylu (Gaz.)

Şişman, tıknaz (Kn.)

1. Şişman (Isp.) 2. Üzüntü, kuruntu (Rz. Ar.)

Kisa boylu, tiknaz kimse (Brs.)

Şişman, semiz (Sv. Ada. İç.9

is yapmaktan, hareketsizlikten şişmanlamiş kimse ya da hayvan (Ar. Vn. Bt.)