mayalı

Etine dolgun, canlı (To. Ng.)

Sıcaktan, mide dolgunluğundan ya da zevkten gevşemek, baygın duruma gelmek (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Kü. Es. Cr. Sm. Ama. Ezc. Bt. Ank. Nğ. Kn. Ant.)

Sakat, bir organı eksik olan (Gaz. Mr.)

1. Yangi, yangılanmış yara, onulması güç yara (Dz. Ky.) 2. İrin (Uş. Zn.)

Dertli, hastalıkli, yarali (Isp. iz. Zn. Ank.)

Iri (kimse) (Brs.)