kokal

1. Zayıf (Dz. Mn. Brs. Es. Kn. Kib.) 2. Kekeme, dili tutuk adam (Sv.)

1. Seyrek sakallı adam (Yz.) 2. Yel, gaz. (Bo.)

ihtiyar (Brs.)

Kansız, cansız adam (Sv.)

Saçı dökülmüş adam (Isp.)

Konuşmaya engel olan dil baği, frenilum kısalığı (Es.)