kabunda kurumuş

1. Seyrek sakallı adam (Yz.) 2. Yel, gaz. (Bo.)

Saçı dökülmüş adam (Isp.)

Gövdeyi bir yönden öbür yöne çevirememek, tutulmak (Ky.)

1. Zayıf (Dz. Mn. Brs. Es. Kn. Kib.) 2. Kekeme, dili tutuk adam (Sv.)

Lâğım (Hat.)

Kaplica (Kc.)