kıvışdamak

Sik sık yellenen ve bunu huy edinen kişi (Bo.)

Lâğım (Hat.)

Kaplica (Kc.)

Çocukluğundan beri ince yapılı büyüyen erkek (Isp.)

1. Göz kapağı (Vn.) 2. Sirt (Vn.) 3. Omuz (Vn.) 4. Vücudun yanı (Vn.)

1. Kafatası (Isp. Ant.) 2. Alın (Ay. Bil. Mğ.)