kabaracı

Sik sık yellenen ve bunu huy edinen kişi (Bo.)

Benzer halk sözlüğü kayıtları

Vücudunu dimdik tutan kişi (Ay. Mğ.)

Böğür, kasık üstü (Isp. Dz. Ay. Mr. Ank. Yz. Ant.)

Lâğım (Hat.)

Kaplica (Kc.)

Çocukluğundan beri ince yapılı büyüyen erkek (Isp.)

1. Göz kapağı (Vn.) 2. Sirt (Vn.) 3. Omuz (Vn.) 4. Vücudun yanı (Vn.)

Kullanıcı yorumları

Yorum yaz

Yorumlar yükleniyor...