kencik

Zayıf, ince insan ya da hayvan (Sm. Nğ. Ada. İç.)

İri yarı olduğu halde sağlıklı, canlı olmayan insan (Sm.)

1. Seyrek sakallı adam (Yz.) 2. Yel, gaz. (Bo.)

Kansız, cansız adam (Sv.)

Saçı dökülmüş adam (Isp.)

Konuşmaya engel olan dil baği, frenilum kısalığı (Es.)