keleş
1. Güzel, yakışıklı insan (Isp. Brd. Dz. Íz. Mn. Ba. Brs. Kü. Bil. Es. Bo. Íst. Çr. Sn. Sm. Ama. Tr. Rz. Ar. Gm. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Ky. Ng. Kn. Ada. iç.) 2. Vücut yapısı gösterişsiz kaba (Krk.) 3. Kel (Brd. Iz. Kc. Sk. Bo. Ama.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görekeleşmek
Vucutça kuvvetlenmek, olgunlaşmak (Ks. Ama. To. Or. Ezc. Gaz. Mr. Sv. Krş. Ada.)
kabak
1. Kafatası (Isp. Ant.) 2. Alın (Ay. Bil. Mğ.)
kabara
1. Seyrek sakallı adam (Yz.) 2. Yel, gaz. (Bo.)
kalafatlı
İri yarı, gösterişli (insan için) (Isp. Brd. Es. Sv. Yz. Nğ. Kn. Kerkük)
kalak
1. Burun, burun ucu (Brd. Isp. Brs. Kc. ist. Gr. Ezc. Mr. Sv. Krş. Ed. Tk.) 2. Geniz (Isp. İst. Ezc. Krş.)
kamartlaz
Kurdeşen hatalığı (Gaz.)
Kullanıcı yorumları
0 yorum
Yorumlar yükleniyor...