ekeleşmek

Büyük, yetişkin, yaşlı, kart, olgun insan ya da hayvan (Ba. Es. Çkr. Cr. Sm. Ama. To. Gr. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc. Ağ MI. Gaz. Mr. Sv. Ank. Ns. Kn. Ada.)

1. İlâç, merhem (Af. Kü. Bo. Ks. Çr. Sm. Ama. To. Or. Gr. Gm. Ezc. EI. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Ank. Ky. Nş. Kn. Ada. iç.) 2. iyileştirme inancıyla, yatırlardan getirilerek, hastalara dokundurulan ağırlık (Kerkük)

1. Açlıktan zayıf düşmek, zayıflamak (iz. Kn. Ada. İç.) 2. Çok acıkmak, içi geçmek (Krş. İc.) 3. Kuvvetsizlikten, cansızlıktan esnemek (Ada.) 4. Gücü, dayanağı azalmak (Yz. Krş. Nğ. Kn. Iç.) 5. Az yorulmak (Ada.)

Korku ya da sevinç etkisiyle yüreği çarpmak (Cr. MI. Sv. Krş. Ky. Nş. Nğ. Ada.)

1. Vücuttaki eklem yerleri (Krş.) 2. Parmak boğumu (Gaz.)

Zayıflamak, incelmek (Kn. Ada.)