kefera

1. Seyrek sakallı adam (Yz.) 2. Yel, gaz. (Bo.)

Kansız, cansız adam (Sv.)

Saçı dökülmüş adam (Isp.)

Gövdeyi bir yönden öbür yöne çevirememek, tutulmak (Ky.)

Ihtiyar, cadı, bunak (Kr.Vn.)

1. Zayıf (Dz. Mn. Brs. Es. Kn. Kib.) 2. Kekeme, dili tutuk adam (Sv.)