karakoça

Saçı dökülmüş adam (Isp.)

1. Seyrek sakallı adam (Yz.) 2. Yel, gaz. (Bo.)

Kansız, cansız adam (Sv.)

Gövdeyi bir yönden öbür yöne çevirememek, tutulmak (Ky.)

1. Zayıf (Dz. Mn. Brs. Es. Kn. Kib.) 2. Kekeme, dili tutuk adam (Sv.)

Lâğım (Hat.)