kankırdak

1. Zayıf (Dz. Mn. Brs. Es. Kn. Kib.) 2. Kekeme, dili tutuk adam (Sv.)

Zayıf, ince insan ya da hayvan (Sm. Nğ. Ada. İç.)

1. Seyrek sakallı adam (Yz.) 2. Yel, gaz. (Bo.)

Kansız, cansız adam (Sv.)

Saçı dökülmüş adam (Isp.)

Sıska, zayıf (Gaz.)